توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٠٩ - زنانى كه ازدواج با آنان حرام است

در صورتيكه با او نزديكى كرده باشد، آنزن بر او حرام ميشود اگرچه هيچكدام نميدانسته‌اند كه زن در عدّه است و نميدانسته‌اند عقد كردن زن در عدّه حرام است.

مسئله ٢٤١١- اگر انسان بداند زنى شوهر دارد و با او ازدواج كند چه با او نزديكى كرده باشد يا نه واجب است فورا از او جدا شود و بعدا هم او را براى خود عقد نكند و چنانچه نداند كه شوهر دارد و با او ازدواج كند پس اگر دخول واقع شود آن زن بر او حرام ابدى ميشود و اگر پيش از دخول متوجه شد واجب است از او جدا شود ولى بعدا ميتواند او را براى خود عقد كند.

مسئله ٢٤١٢- زن شوهردار اگر زنا بدهد بر شوهر خود حرام نميشود و چنانچه توبه نكند و بر عمل خود باقى باشد، اگر مشهوره بزانيه بودن شود احتياط لازم آنستكه شوهر، او را طلاق دهد و تا توبه نكند او را نگيرد ولى بايد مهرش را بدهد.

مسئله ٢٤١٣- زنى را كه طلاق داده‌اند و زنى كه كه متعه بوده و شوهرش مدّت او را بخشيده يا مدّتش تمام شده، چنانچه بعد از مدّتى شوهر كند و بعد شك كند كه موقع عقد شوهر دوم عدّه شوهر اول تمام بوده يا از راه غفلت يا معصيت در عده شوهر كرده، بايد بشك خود اعتنا نكند.

مسئله ٢٤١٤- مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواط داده بر لواط كننده حرام است اگرچه لواط كننده و لواط دهنده بالغ نباشند. ولى اگر گمان كند كه دخول شده، يا شك كند كه دخول شده يا نه، بر او حرام نميشوند.

مسئله ٢٤١٥- اگر با مادر يا خواهر يا دختر كسى ازدواج نمايد و بعد از ازدواج و دخول بزوجه با آن كس لواط كند، آنان بر او حرام نميشوند و اگر بعد از عقد و پيش از دخول لواط كند بنابر احتياط واجب آن زن بر او حرام ميشود.

مسئله ٢٤١٦- اگر كسى در حال احرام كه يكى از كارهاى حج است، با زنى ازدواج نمايد عقد او باطل است و چنانچه ميدانسته كه زن گرفتن بر او حرام است، ديگر نميتواند آن زن را براى خود عقد كند.

مسئله ٢٤١٧- اگر زنى كه در حال احرام است با مردى كه در حال احرام نيست ازدواج كند عقد او باطل است و اگر زن ميدانسته كه ازدواج كردن در حال احرام حرام است؛ بايد بعدا با آن مرد ازدواج نكند.