توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٩٠ - نفاس

را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد و عبادتهائيرا كه بعد از روزهاى عادت بجا نياورده قضا نمايد.

مسئله ٥١٣- اگر چند روز را حيض قرار دهد و عبادت نكند، بعد بفهمد حيض نبوده است. بايد نمازهائى كه در آنروزها بجا نياورده قضا نمايد. و اگر چند روز را بگمان اينكه حيض نيست عبادت كند، بعد بفهمد حيض بوده، چنانچه آنروزها را روزه گرفته بايد قضا نمايد.

نفاس‌

مسئله ٥١٤- از وقتيكه اولين جزء بچه از شكم مادر بيرون مى‌آيد، هر خونيكه زن مى‌بيند، اگر پيش از ده روز يا آخر ده روز قطع شود، خون نفاس است و زن را در حال نفاس، نفساء مى‌گويند.

مسئله ٥١٥- خونى كه پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچه مى‌بيند نفاس نيست.

مسئله ٥١٦- لازم نيست كه خلقت بچه تمام باشد، بلكه اگر خون بسته‌اى هم از رحم خارج شود و خود زن بداند، يا چهار نفر قابله بگويند، كه اگر در رحم ميماند انسان ميشد، خونى كه تا ده روز ببيند خون نفاس است.

مسئله ٥١٧- ممكن است خون نفاس يك آن بيشتر نيايد، ولى بيشتر از ده روز نمى‌شود.

مسئله ٥١٨- هرگاه شك كند كه چيزى سقط شده يا نه؛ يا چيزى كه سقط شده اگر ميماند انسان ميشد يا نه، لازم نيست وارسى كند، و خونيكه از او خارج ميشود شرعا خون نفاس نيست.

مسئله ٥١٩- توقف در مسجد و رساندن جائى از بدن بخط قرآن و كارهاى ديگرى كه بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است، و آنچه بر حائض واجب و مستحب و مكروه است بر نفساء هم واجب و مستحب و مكروه مى‌باشد.

مسئله ٥٢٠- طلاق زن در حال نفاس، باطل است و نزديكى كردن با او