توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٦٩ - احكام استحاضه

مسئله ٤١١- مستحاضه اگر پيش از آنكه خود را وارسى كند، مشغول نماز شود چنانچه قصد قربت داشته و بوظيفه خود عمل كرده- مثلا: استحاضه‌اش قليله بوده و بوظيفه استحاضه قليله عمل نموده- نماز او صحيح است و اگر قصد قربت نداشته، يا عمل او مطابق وظيفه‌اش نبوده- مثل آنكه؛ استحاضه او متوسطه بوده و بوظيفه قليله رفتار كرده- نماز او باطل است.

مسئله ٤١٢- مستحاضه اگر نتواند خود را وارسى نمايد كه متوسطه يا قليله يا كثيره است، بايد بنحوى عمل كند كه يقين ببرائت ذمه، حاصل كند پس در شك ميان قليله و متوسطه يا متوسطه و كثيره، عمل بوظيفه هر دو نمايد و در شك بين هر سه قسم، عمل بوظيفه هر سه قسم نمايد ولى اگر بداند سابقا كدام يك از آن سه قسم بوده؛ بايد بوظيفه همان قسم رفتار نمايد.

مسئله ٤١٣- اگر خون استحاضه در باطن باشد و از محل خود خارج نشده باشد، وضو و غسل باطل نميشود. و اگر بيرون بيايد- هرچند كم باشد- يا از محلّ خود خارج شده و بمحلّى رسيده باشد كه اگر پنبه داخل كند، آلوده بخون ميشود، بايد بوظايفى كه گفته شد، عمل كند.

مسئله ٤١٤- مستحاضه اگر بعد از نماز، خود را وارسى كند و خون نبيند اگر چه بداند دوباره خون مى‌آيد، با وضوئى كه دارد مى‌تواند نماز بخواند.

مسئله ٤١٥- مستحاضه تا وقتى اطمينان دارد خون بيرون نميآيد؛ ميتواند خواندن نماز را تأخير بيندازد.

مسئله ٤١٦- اگر مستحاضه بداند كه پيش از گذشتن وقت نماز، بكلى پاك ميشود يا باندازه خواندن نماز خون بند ميآيد، بايد صبر كند و نماز را در وقتى كه پاك است، بخواند.

مسئله ٤١٧- اگر بعد از وضو و غسل، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد، بمقدارى كه وضو و غسل و نماز را بجا آورد، بكلى پاك ميشود، بايد نماز را تأخير بيندازد و موقعى كه بكلى پاك شد، دوباره وضو و غسل را بجا آورد و نماز را بخواند. و اگر وقت نماز تنك شد، لازم نيست وضو و