توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٦٠ - احكام جنابت

كه با شهوت بوده يا نه، يا بعد از بيرون آمدن، بدن سست شده يا نه، چنانچه پيش از بيرون آمدن آن آب، وضو داشته احتياط مستحب آنستكه غسل كند و وضو لازم نيست و اگر وضو نداشته غسل واجب نيست و احتياط مستحب است، و واجب است وضو بگيرد و اگر بداند آنچه خارج شده يا بول است يا منى و قبلا وضو داشته بايد جمع بين غسل و وضو نمايد و اگر وضو نداشته غسل لازم نيست و وضو كافى است.

مسئله ٣٥٤- مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند. و اگر بول نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد، كه نداند منى است يا رطوبت ديگر، حكم منى دارد.

مسئله ٣٥٥- اگر انسان جماع كند و باندازه ختنه‌گاه يا بيشتر داخل شود- در زن باشد يا در مرد، در قبل باشد يا در دبر، بالغ باشند يا نابالغ- هر دو جنب ميشوند. اگر چه منى هم بيرون نيايد.

مسئله ٣٥٦- اگر شك كند كه بمقدار ختنه‌گاه داخل شده يا نه، غسل بر او واجب نيست.

مسئله ٣٥٧- اگر نعوذ باللّه حيوانى را وطى كند، يعنى با او نزديكى نمايد و منى از او بيرون آيد غسل تنها كافى است و اگر منى بيرون نيايد، چنانچه پيش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها كافيست و اگر وضو نداشته احتياط واجب آنست كه غسل كند و وضو هم بگيرد.

مسئله ٣٥٨- اگر منى از جاى خود حركت كند و بيرون نيايد، يا انسان شك كند كه منى از او بيرون آمده يا نه، غسل بر او واجب نيست.

مسئله ٣٥٩- كسيكه نميتواند غسل كند ولى تيمم برايش ممكن است، بعد از داخل شدن وقت نماز هم ميتواند با عيال خود نزديكى كند.

مسئله ٣٦٠- اگر در لباس خود منى ببيند و بداند كه از خود او است و براى آن غسل نكرده، بايد غسل كند و نمازهائى را كه يقين دارد بعد از بيرون آمدن منى خوانده قضا كند، ولى نمازهائى را كه احتمال ميدهد، بعد از بيرون آمدن آن منى خوانده، لازم نيست قضا نمايد.