توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٥٧ - احكام وقف

اشكال ندارد بلكه گاهى واجب مى‌شود، اما اگر بتواند توريه كند يعنى: موقع قسم خوردن طورى نيت كند كه دروغ نشود، بنابر احتياط واجب بايد توريه نمايد مثلا اگر ظالمى بخواهد كسى را اذيت كند و از انسان بپرسد كه او را نديده‌اى و انسان يكساعت قبل او را ديده باشد، بگويد او را نديده‌ام و قصد كند كه از پنج دقيقه پيش مثلا نديده‌ام.

احكام وقف‌

مسئله ٢٦٨٥- اگر كسى چيزى را وقف كند، از ملك او خارج ميشود و خود او و ديگران نميتوانند آن را ببخشند، يا بفروشند و كسى هم از آن ملك ارث نميبرد ولى در بعضى از موارد كه در مسئله ٢١٠٢ و ٢١٠٣ گفته شد، فروختن آن اشكال ندارد.

مسئله ٢٦٨٦- لازم نيست صيغه وقف را بعربى بخواند، بلكه اگر مثلا بگويد: خانه خود را وقف كردم خودش يا كسيكه خانه را براى او وقف كرده، يا وكيل، يا ولى آنكس بگويد: قبول كردم، وقف صحيح است ولى اگر براى افراد مخصوصى وقف نكند؛ بلكه مثل مسجد و مدرسه براى عموم وقف كند، يا مثلا بر فقراء يا سادات وقف نمايد احوط و اولى آن است كه حاكم شرع يا كسيكه از طرف او منصوب است قبول نمايد.

مسئله ٢٦٨٧- اگر ملكى را براى وقف معين كند و پيش از خواندن صيغه وقف پشيمان شود، يا بميرد، وقف درست نيست.

مسئله ٢٦٨٨- كسيكه مالى را وقف مى‌كند، بايد قصد قربت داشته باشد و از موقع خواندن صيغه، مال را براى هميشه وقف كند و اگر مثلا بگويد: اين مال بعد از مردن من وقف باشد، چون از موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده، صحيح نيست. و نيز اگر بگويد: تا ده سال وقف باشد و بعد از آن نباشد يا بگويد تا ده سال وقف باشد، بعد پنج سال وقف نباشد و دوباره وقف باشد، وقف صحيح نيست.

مسئله ٢٦٨٩- وقف در صورتى صحيح است كه مال وقف را بتصرف‌