توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٤١ - مصرف زكوة فطره
برميدارد، فطره طفل بر كسى واجب نيست.
مسئله ٢٠١٩- انسان اگر چه مخارج عيالاتش را از مال حرام بدهد، بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد.
مسئله ٢٠٢٠- اگر انسان كسى را اجير نمايد و شرط كند كه مخارج او را بدهد بايد فطره او را هم بدهد، ولى چنانچه شرط كند كه مقدار مخارج او را بدهد و مثلا پولى براى مخارجش بدهد، واجب نيست فطره او را بدهد.
مسئله ٢٠٢١- اگر كسى بعد از مغرب شب عيد فطر بميرد، بايد فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند ولى اگر پيش از مغرب بميرد، واجب نيست فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند.
مصرف زكوة فطره
مسئله ٢٠٢٢- احتياط واجب آنستكه زكوة فطره را بفقراء شيعه اثنى عشرى بدهد اگر چه در شهر ديگر باشند و چون نقل اين زكوة بشهر ديگر خلاف احتياط است اگر در شهر خودش فقير شيعه نباشد مال خود را بشهر ديگر ببرد و در آنجا به قصد زكوة بشيعه بدهد.
مسئله ٢٠٢٣- اگر طفل شيعهاى فقير باشد، انسان ميتواند فطره را با اذن ولى شرعى او بمصرف او برساند؛ يا بواسطه دادن بولى طفل، ملك طفل نمايد.
مسئله ٢٠٢٤- فقيرى كه فطره باو ميدهند، لازم نيست عادل باشد. ولى احتياط واجب آنست كه بشرابخوار و كسيكه آشكارا معصيت ميكند فطره ندهند.
مسئله ٢٠٢٥- بكسيكه فطره را در معصيت مصرف ميكند نبايد فطره بدهند.
مسئله ٢٠٢٦- احتياط واجب آنستكه به يك فقير كمتر از يك صاع كه تقريبا سه كيلو است فطره ندهند. ولى اگر بيشتر بدهند اشكال ندارد.
مسئله ٢٠٢٧- اگر از جنسى كه قيمتش دو برابر قيمت معمولى آنست مثلا از گندمى كه قيمت آن دو برابر قيمت گندم معمولى است، نصف صاع كه