توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٦٠ - دستور نماز آيات

ميكشد و انسان بگفته آنان اطمينان پيدا كند بايد به حرف آنان عمل نمايد مثلا اگر بگويند آفتاب فلان ساعت باز ميشود بايد نماز را تا آنوقت تأخير نيندازد.

مسئله ١٥١١- اگر بفهمد نماز آياتى كه خوانده باطل بوده، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد.

مسئله ١٥١٢- اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود، چنانچه براى هر دو نماز وقت دارد، هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد. و اگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد، بايد اول آنرا بخواند. و اگر وقت هر دو تنك باشد، بايد اول نماز يوميه را بخواند.

مسئله ١٥١٣- اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنك است چنانچه وقت نماز يوميه هم تنك باشد، بايد آنرا تمام كند بعد نماز آيات را بخواند و اگر وقت نماز يوميه تنك نباشد؛ بايد آنرا بشكند و اول نماز آيات، بعد نماز يوميه را بجا آورد.

مسئله ١٥١٤- اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنك است بايد نماز آيات را رها كند و مشغول ناز يوميه شود و بعد از آنكه نماز را تمام كرد پيش از انجام كاريكه نماز را بهم بزند، بقيه نماز آيات را از همانجا كه رها كرده بخواند.

مسئله ١٥١٥- نماز آيات بر حائض و نفساء در حال حيض يا نفاس واجب نيست ولى بعد از پاك شدن بنابر احتياط لازم بايد بجا آورد و در گرفتن ماه و خورشيد بنابر احتياط نيت اداء و قضا نكند ولى در غير اين دو نيت ادا كند.

دستور نماز آيات‌

مسئله ١٥١٦- نماز آيات دو ركعت است و در هر ركعت پنج ركوع دارد و دستور آن اينست كه انسان بعد از نيت؛ تكبير بگويد و يك حمد و يك سوره تمام بخواند و بركوع رود و سر از ركوع بردارد، دوباره يك حمد و يك سوره بخواند، باز بركوع رود تا پنج مرتبه و بعد از بلند شدن از ركوع پنجم دو سجده نمايد و برخيزد و ركعت دوم را هم مثل ركعت اول بجا آورد و تشهد بخواند و سلام دهد.