توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٣٩ - نماز قضا

مسئله ١٣٧٦- مسافرى كه نماز نخوانده، اگر پيش از تمام شدن وقت بوطنش برسد؛ يا بجائى برسد كه ميخواهد ده روز در آنجا بماند، بايد نماز را تمام بخواند. و كسى كه مسافر نيست، اگر در اول وقت نماز نخواند و مسافرت كند، در سفر بايد نماز را شكسته بخواند.

مسئله ١٣٧٧- اگر از مسافرى كه بايد نماز را شكسته بخواند نماز ظهر يا عصر يا عشاء قضا شود، بايد آنرا دو ركعتى قضا نمايد اگرچه در غير سفر بخواهد قضاى آنرا بجاى آورد. و اگر از كسيكه مسافر نيست يكى از اين سه نماز قضا شود، بايد چهار ركعتى قضا نمايد اگرچه در سفر بخواهد آنرا قضا نمايد.

مسئله ١٣٧٨- مستحب است مسافر بعد از هر نماز سى مرتبه بگويد:

سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله الّا اللّه و اللّه اكبر و در تعقيب نماز ظهر و عصر و عشا بيشتر سفارش شده است، بلكه بهتر است در تعقيب اين سه نماز شصت مرتبه بگويد.

نماز قضا

مسئله ١٣٧٩- كسيكه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده بايد قضاى آنرا بجا آورد، اگرچه در تمام وقت نماز خواب مانده يا بواسطه مستى نماز نخوانده باشد ولى نمازهاى يوميه‌اى را كه زن در حال حيض يا نفاس نخوانده قضا ندارد.

و هم- چنين كسى كه در تمام وقت بيهوش بوده قضا بر او واجب نيست.

مسئله ١٣٨٠- اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازى را كه خوانده باطل بوده بايد قضاى آنرا بخواند.

مسئله ١٣٨١- كسيكه نماز قضا دارد، بايد در خواندن آن كوتاهى نكند ولى واجب نيست فورا آنرا بجا آورد.

مسئله ١٣٨٢- كسيكه نماز قضا دارد ميتواند نماز مستحبى بخواند.

مسئله ١٣٨٣- اگر انسان احتمال دهد كه نماز قضائى دارد يا نمازهائى را كه خوانده صحيح نبوده. مستحب است احتياطا قضاى آنها را بجا آورد.