توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢١٦ - نماز احتياط

نشسته را رها كند و دو ركعت كسرى نماز را بخواند و نماز را هم دوباره بجا آورد.

مسئله ١٢٣٥- اگر شك كند نماز احتياطى را كه بر او واجب بوده بجا آورده يا نه؛ چنانچه وقت نماز گذشته بشك خود اعتنا نكند و اگر وقت دارد در صورتيكه مشغول كار ديگرى نشده و از جاى نماز برنخاسته و كارى هم- مثل پشت كردن بقبله كه نماز را باطل ميكند- انجام نداده، بايد نماز احتياط را بخواند و اگر مشغول كار ديگرى شده يا كارى كه نماز را باطل ميكند بجا آورده؛ يا بين نماز و شك او زياد طول كشيده احتياط واجب آنست كه نماز احتياط، را بجا آورد و نماز را هم دوباره بخواند.

مسئله ١٢٣٦- اگر در نماز احتياط، ركنى را زياد كند، يا مثلا بجاى يك ركعت دو ركعت بخواند؛ نماز احتياط باطل ميشود، و بايد دوباره نماز احتياط را بخواند و اصل نماز را هم اعاده نمايد.

مسئله ١٢٣٧- موقعيكه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از افعال آن شك كند، چنانچه محل آن نگذشته، بايد بجا آورد و اگر محلش گذشته، بايد بشك خود اعتنا نكند، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه، چنانچه بركوع نرفته بايد بخواند و اگر بركوع رفته، بايد بشك خود اعتنا نكند.

مسئله ١٢٣٨- اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل ميكند، بايد بنا را بر كمتر بگذارد و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نميكند، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد و در هر دو صورت بعد از تمام شدن نماز احتياط، اصل نماز را نيز بنابر احتياط دوباره بخواند مثلا موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل ميكند؛ بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده و اگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نميكند بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است. و اصل نماز را نيز اعاده نمايد.

مسئله ١٢٣٩- اگر در نماز احتياط چيزيكه ركن نيست سهوا كم يا زياد