توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٩٨ - مبطلات نماز

اول- آنكه در بين نماز يكى از شرائط آن را از بين برود؛ مثلا در بين نماز بفهمد مكانش غصبى است. و وقت وسعت داشته باشد و بتواند از آن مكان غصبى بيرون برود ولى اگر وقت تنگ باشد بطوريكه اگر بخواهد بعد از بيرون رفتن نماز را بخواند قضا ميشود نماز باطل نميشود ولى بايد آنرا در حال بيرون رفتن تمام كند.

و همچنين اگر نتواند بيرون برود مثل محبوس (زندانى) بايد در همان جا نماز راتمام كند و صحيح است.

دوم- آنكه در بين نماز عمدا يا سهوا يا از روى ناچارى، چيزيكه وضو يا غسل را باطل ميكند پيش آيد، مثلا بول از او خارج شود ولى كسيكه نميتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، اگر در بين نماز بول يا غائط از او خارج شود؛ چنانچه بدستوريكه در مسائل ٣١٣ تا ٣٢١ گفته شد، رفتار نمايد نمازش باطل نميشود و نيز اگر در بين نماز از مستحاضه خون خارج شود، در صورتيكه بدستور استحاضه رفتار كرده باشد. نمازش صحيح است.

مسئله ١١٣٦- كسيكه بى‌اختيار خوابش برده، اگر نداند كه در بين نماز خوابش برده يا بعد از آن، بنابر احتياط لازم، بايد نمازش را دوباره بخواند.

مسئله ١١٣٧- اگر بداند باختيار خودش خوابيده و شك كند كه بعد از نماز بوده يا در بين نماز يادش رفته كه مشغول نماز است و خوابيده، نمازش صحيح است.

مسئله ١١٣٨- اگر در حال سجده از خواب بيدار شود و شك كند كه در سجده آخر نماز است، يا در سجده شكر، بايد آن نماز را دوباره بخواند.

سوم- از مبطلات نماز آنست كه مثل بعض كسانيكه شيعه نيستند دستها را روى هم بگذارد.

مسئله ١١٣٩- هرگاه براى ادب دستها را روى هم بگذارد؛ اگرچه مثل آنها نباشد، بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره بخواند. ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا براى كار ديگر- مثل خاراندن دست و مانند آن- دستها را روى هم بگذارد اشكال ندارد.

چهارم- از مبطلات نماز آنست كه بعد از خواندن حمد، آمين بگويد ولى‌