توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٥٢ - موارديكه لازم نيست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد

است.

مسئله ٨٦٥- اگر خون، روى لباسى كه آستر دارد بريزد و بآستر آن برسد و يا بآستر بريزد و روى لباس خونى شود، بايد هر كدام را جدا حساب نمود، پس اگر خون روى لباس و آستر؛ كمتر از درهم باشد، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد نماز با آن باطل است.

مسئله ٨٦٦- اگر خون بدن يا لباس كمتر از درهم باشد و رطوبتى بآن برسد در صورتى كه خون و رطوبتى كه به آن رسيده باندازه درهم يا بيشتر شود و اطراف را آلوده كند، نماز با آن باطل است بلكه اگر رطوبت و خون باندازه درهم، هم نشود و اطراف را هم آلوده نكند، نماز خواندن با آن اشكال دارد مگر آنكه آب در خون مستهلك شود.

مسئله ٨٦٧- اگر بدن يا لباس خونى نشود ولى بواسطه رسيدن بخون، نجس شود- اگرچه مقدارى كه نجس شده كمتر از درهم باشد- نميشود با آن نماز خواند.

مسئله ٨٦٨- اگر خونى كه در بدن يا لباس است كمتر از درهم باشد و نجاست ديگرى به آن برسد- مثلا يك قطره بول روى آن بريزد- نماز خواندن با آن جايز نيست.

مسئله ٨٦٩- اگر لباسهاى كوچك نمازگزار مثل عرقچين و جوراب كه نميشود با آنها عورت را پوشانيد نجس باشد- چنانچه از مردار، يا حيوان حرام گوشت درست نشده باشد- نماز با آنها صحيح است و نيز اگر با انگشترى نجس نماز بخواند اشكال ندارد.

مسئله ٨٧٠- احتياط مستحب آنست كه چيز نجس كه ساتر عورت نباشد مانند دستمال و كليد و چاقوى نجس همواره نمازگزار نباشد.

مسئله ٨٧١- زنى كه پرستار بچه است و بيشتر از يك لباس ندارد، چنانچه نتواند لباس ديگرى بخرد، يا كرايه كند و يا عاريه نمايد، هرگاه شبانه‌روزى يك مرتبه لباس خود را آب بكشد، اگرچه تا روز ديگر لباسش ببول نجس شود ميتواند با آن لباس نماز بخواند ولى احتياط مستحب آنست كه لباس خود را طرف‌