توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٢٨ - احكام نماز

احكام نماز

نماز مهمترين اعمال دينى است كه اگر قبول درگاه خداوند عالم شود، عبادتهاى ديگر هم قبول مى‌شود و اگر پذيرفته نشود اعمال ديگر هم قبول نميشود. و همانطوركه اگر انسان شبانه‌روزى پنج نوبت در نهر آبى شستشو كند، چرك در بدنش نميماند نمازهاى پنجگانه هم انسان را از گناهان پاك ميكند. و سزاوار است كه انسان نماز را در اول وقت بخواند و كسيكه نماز را پست و سبك شمارد، مانند كسى استكه كه نماز نمى‌خواند.

پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود كسيكه بنماز اهميت ندهد و آنرا سبك شمارد، سزاوار عذاب آخرت است. روزى حضرت در مسجد تشريف داشتند مردى وارد و مشغول نماز شد و ركوع و سجودش را كاملا بجا نياورد، حضرت فرمودند اگر اين مرد در حالى كه نمازش اينطور است از دنيا برود، بدين من از دنيا نرفته است، پس انسان بايد مواظب باشد كه با عجله و شتابزدگى نماز نخواند و در حال نماز بياد خدا و با خضوع و خشوع و وقار باشد و متوجه باشد كه با چه كسى سخن مى‌گويد و خود را در مقابل عظمت و بزرگى خداوند عالم بسيار پست و ناچيز ببيند و اگر انسان در موقع نماز كاملا باين مطلب توجه كند، از خود بيخبر ميشود، چنانكه در حال نماز تير را از پاى مبارك امير المؤمنين عليه السلام بيرون كشيدند و آنحضرت متوجه نشدند.

و نيز بايد نمازگزار توبه و استغفار نمايد و گناهانى كه مانع قبول شدن نماز است، مانند حسد، كبر، غيبت، خوردن حرام، آشاميدن مسكرات و ندادن خمس و زكوة بلكه هر معصيتى را ترك كند و همچنين سزاوار است كارهائى كه ثواب نماز را كم ميكند بجا نياورد. مثلا در حال خواب‌آلودگى و خوددارى از بول بنماز نايستد و در موقع نماز بآسمان نگاه نكند و نيز كارهائيكه ثواب نماز را زياد ميكند بجا آورد، مثلا انگشترى عقيق بدست كند و لباس پاكيزه بپوشد و شانه و مسواك كند و خود را خوشبو نمايد.