توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٠٨ - مستحبات دفن

مسئله ٦٣٠- دفن ميت در قبر مرده ديگر جايز نيست، مگر آنكه قبر، كهنه شده و ميت اولى از بين رفته باشد.

مسئله ٦٣١- چيزيكه از ميت جدا ميشود- اگر چه مو و ناخن و دندانش باشد- بايد با او دفن شود. و دفن ناخن و دندانى كه در حال حيات از انسان جدا ميشود؛ مستحب است.

مسئله ٦٣٢- اگر كسى در چاه بميرد و بيرون آوردنش ممكن نباشد، بايد در چاه را ببندند و همان چاه را قبر او قرار دهند.

مسئله ٦٣٣- اگر بچه در رحم مادر بميرد و ماندنش در رحم براى مادر خطر داشته باشد، بايد به آسانترين راه او را بيرون آورند و چنانچه ناچار شوند كه او را قطعه قطعه كنند اشكال ندارد؛ ولى بايد بوسيله شوهرش اگر اهل فن است او را بيرون بياورند و اگر ممكن نيست زنى كه اهل فن باشد و اگر آن هم ممكن نيست مرد محرمى كه اهل فن باشد و اگر آن هم ممكن نشود؛ مرد نامحرمى كه اهل فن باشد بچه را بيرون بياورد و در صورتى كه آن هم پيدا نشود زنيكه اهل فن نباشد ميتواند بچه را بيرون آورد.

مسئله ٦٣٤- هرگاه مادر بميرد و بچه در شكمش زنده باشد- اگر چه اميد زنده ماندن طفل را نداشته باشند- بايد بوسيله كسانيكه در مسأله پيش گفته شد پهلوى چپ او را بشكافند و بچه را بيرون آورند و دوباره بدوزند مگر اينكه تشخيص داده شود كه بچه از طرف ديگر سالم بيرون ميآيد و از طرف چپ سالم بيرون نميآيد.

مستحبات دفن‌

مسئله ٦٣٥- مستحب است، قبر را باندازه قد انسان متوسط گود كنند و ميت را در نزديكترين قبرستان دفن نمايند، مگر آنكه قبرستان دورتر از جهتى بهتر باشد- مثل آنكه مردمان خوب در آنجا دفن شده باشند؛ يا مردم براى فاتحه اهل قبور بيشتر به آنجا بروند- و نيز مستحب است جنازه را در چند ذراعى قبر، زمين بگذارند و تا سه مرتبه كم‌كم نزديك ببرند و در هر مرتبه، زمين بگذراند و بردارند و در نوبت‌