عمرو عاص آغاز به سخن كرد ولى معاويه سخن او را قطع كرد و گفت: به خدا سوگند اى عمرو تو مرد اين ميدان نيستى، اگر خواستى بگو و اگر خواستى رها كن، عمرو فرصت را غنيمت شمرد و ساكت شد. ابن عباس گفت: اى معاويه رهايش كن، به خدا سوگند چنان داغى بر او بگذارم كه ننگ و خوارى آن تا روز قيامت باقى بماند و كنيزان و بردگان از آن سخن بگويند و در مجالس و محافل آن را بسرايند. سپس ابن عباس خطاب به عمرو گفت: اى عمرو و خواست سخنى بگويد كه معاويه دست خود را به دهان ابن عباس گذاشت و به او گفت: تو را سوگند مى‌دهم ساكت باش و معاويه دوست نداشت كه اهل شام سخن ابن عباس را بشنوند و آخرين سخن او اين بود: گم شو اى برده، و از هم جدا شدند.

ريشه گناهان چهار چيز است‌

٣٦- محمد بن ابى عميد مى‌گويد: از هشام بن حكم در طول مصاحبت خود چيزى زيباتر از اين سخن نشنيدم كه در باره عصمت امام مى‌گفت: روزى من از وى پرسيدم كه آيا امام بايد معصوم باشد؟ گفت: آرى، گفتم: نشانه عصمت در او چيست؟ چگونه شناخته مى‌شود؟ گفت:

تمام گناهان، ريشه در چهار گناه دارد كه پنجمى ندارد: حرص و حسد و خشم و شهوت. و اين گناهان در امام نيست، او نبايد حريص بر اين دنيا باشد در حالى كه دنيا زير انگشتر اوست. چون او خزانه‌دار مسلمانان است، پس براى چه حرص بزند. و نيز جايز نيست كه او حسود باشد، چون انسان به كسى كه بالاتر از اوست حسدى مى‌ورزد و كسى بالاتر از امام نيست پس او چگونه به پايين‌تر از خود حسد مى‌ورزد، و نيز جايز نيست كه او براى چيزى از امور دنيا خشمگين باشد مگر اينكه خشم او براى خدا باشد، چون خداوند بر او واجب كرده كه حدود را اجرا كند و در راه خدا سرزنش‌كنندگان را اعتنا نكند و رأفتى در امر دين نداشته باشد تا حدود خدا را اقامه كند، و نيز جايز نيست كه او از شهوت‌ها پيروى كند و دنيا را بر آخرت ترجيح دهد، چون خداوند آخرت را در نظر او دوست داشتنى كرده همان گونه كه دنيا را در نظر ما دوست داشتنى كرده است. او به آخرت همان گونه نگاه مى‌كند كه ما به دنيا نگاه مى‌كنيم، آيا كسى را ديده‌اى كه صورت زيبايى را به خاطر صورت زشتى رها كند و يا غذاى گوارا را به خاطر غذاى تلخى رها كند و لباس نرمى را به خاطر لباسى خشن رها كند و نعمت دائمى و باقى را به خاطر دنياى زائل و فانى رها كند؟

ثواب كسى كه چهار بار حج به جا آورده‌

٣٧- منصور بن حازم مى‌گويد: از امام صادق ٧ در باره كسى كه چهار بار حج به‌