ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٤١ - كسى كه به قضا راضى باشد و كسى كه از آن خشمگين باشد
مؤمنى مصافحه مىكند (با محبت دست مىدهد) از هم جدا مىشوند در حالى كه گناهى بر آنان نيست.
يك خصلت دلها را زنده مىكند
[يك خصلت كه در آن زنده شدن ياد ائمه ع است]
خيثمه مىگويد: امام باقر ٧ به من فرمود: در خانههاى خود همديگر را زيارت كنيد (به ديدار يك ديگر برويد) كه در آن زنده شدن امر ماست، خداوند بندهاى را رحمت كند كه امر ما را زنده كند.
خداوند چيزى را نيافريده كه بيشتر از يك خصلت چشم را روشن كند
٧٨- محمد بن مروان مىگويد: امام صادق ٧ به من فرمود: اى محمد! پدرم مىگفت: فرزندم! خداوند چيزى را نيافريده كه بيشتر از تقيّه چشم پدرت را روشن كند.
نه قسمت از ده قسمت دين در يك خصلت است
٧٩- ابو عمر عجمى مىگويد: امام صادق ٧ به من فرمود: اى ابا عمر! نه بخش از ده بخش دين در تقيه است و تقيه در هر چيزى رواست جز در خوردن نبيذ (شراب ساخته شده از خرما) و مسح بر روى چكمه (در حال وضو).
كسى كه به قضا راضى باشد و كسى كه از آن خشمگين باشد
٨٠- فرّاء از امام صادق ٧ نقل مىكند كه فرمود: هر كس به قضا (و قدر الهى) راضى باشد، همواره قضا بر او مىگذرد در حالى كه او پاداش داده مىشود، و كسى كه بر قضا خشم بگيرد، همواره قضا بر او جارى مىشود در حالى كه خداوند پاداش او را تباه مىسازد.