همان افراد است و طوبى درختى است كه خداوند با دست خود آن را كاشته و از روح خود بر آن دميده و شاخه‌هاى آن از بالاى ديوار بهشت ديده مى‌شود و آن زيورها و ميوه‌ها مى‌روياند و در برابر دهان‌هاى بهشتيان باشد. و ياء «يد اللَّه» يعنى دستان خداست كه بالاى سر مخلوقات اوست، او پاك و منزه است از آنچه به او شريك قرار مى‌دهند. و اما «كلمن» كاف «كلام اللَّه» است كه تغيير در كلمات خداوند نيست و جز او پشتيبانى نمى‌يابى.

و لام «المام» يعنى رفت و آمد اهل بهشت و ديدار و سلام دادن آنها با يك ديگر و سرزنش اهل جهنم به همديگر است، و ميم «ملك اللَّه» يعنى سلطنت خداست كه زوال ندارد و دوام خداست كه فانى نمى‌شود، و نون «نون و القلم و ما يسطرون» است، قلم قلمى از نور و نوشته از نور در لوح محفوظ است كه مقربان آن را مشاهده مى‌كنند و بس است خداوند از نظر گواه بودن.

و اما «سعفص» صاد «صاع بصاع» يعنى پاداش در برابر كار است و هر گونه كارى كه انجام دهى همان گونه پاداش مى‌گيرى و خداوند بر بندگان ستم نخواهد. و اما «قرشت» يعنى مردم را جمع‌آورى كرد و در روز قيامت آنها را حشر و نشر نمود و ميان آنان با حق داورى كرد و آنان مورد ستم قرار نگرفتند.

(صدوق (ره) مى‌گويد:) آنچه را كه راجع به تفسير حروف معجم روايت شده‌ام، در كتاب معانى الاخبار نقل كرده‌ام.

ديوانه شش خصلت دارد

٣١- امام صادق ٧ و از پدرانش از على ٧ نقل مى‌كند كه پيامبر خدا ٦ بر گروهى گذر كرد و فرمود: براى چه اجتماع كرده‌ايد؟ گفتند: يا رسول اللَّه اين ديوانه بيهوش شده است و ما به جهت او اينجا جمع‌شده‌ايم. فرمود: اين مجنون نيست بلكه مريض است، سپس فرمود: آيا به شما خبر بدهم كه مجنون واقعى كيست؟ گفتند: آرى يا رسول اللَّه، فرمود: مجنون واقعى كسى است كه در راه رفتن تكبر كند و با گوشه چشم نگاه كند و شانه‌هاى خود را از تكبر بجنباند و از خدا آرزوى بهشت كند در حالى كه او را نافرمانى مى‌كند، او كسى است كه مردم از شرّ او در امان نيستند و اميدى به خير او نيست چنين كسى مجنون است و اين شخص مريض مى‌باشد.

در شش نماز توجه مستحب است‌

٣٢- پدرم در نامه‌اى كه به من نوشته گفته است: همانا توجه (يعنى گفتن تكبيرهاى مستحبى و خواندن دعاهاى وارده) در شش نماز سنت است و آن اولين ركعت از نماز شب و نماز و تركه يك ركعت است و اولين ركعت نماز نافله ظهر و اولين ركعت نماز احرام و اولين ركعت نمازهاى نافله مغرب و اولين ركعت از هر نماز واجب.

از شهيد شش نوع لباس كنده مى‌شود و بقيه رها مى‌گردد

٣٣- زيد بن على از پدرانش از على ٧ نقل مى‌كند كه فرمود: از شهيد شش چيز