مقدارى كه مى‌خواست گريه مى‌كرد و برمى‌گشت، و امام على بن الحسين براى حسين ٧ بيست سال (يا چهل سال) گريه كرد، هيچ وقت پيش روى او طعامى گذاشته نمى‌شد مگر اينكه گريه مى‌كرد تا جايى كه يكى از خدمتكارانش به او گفت: يا بن رسول اللَّه فدايت شوم، مى‌ترسم كه هلاك شوى، فرمود: غم و اندوه خود را به خدا شكايت مى‌كنم و من چيزى را مى‌دانم كه شما نمى‌دانيد ولى هيچ وقت قتلگاه فرزندان فاطمه را به ياد نمى‌آورم مگر اينكه گريه گلوگيرم مى‌كند.

گناهان كبيره پنج تا است‌

١٦- محمد بن ابى عمير از امام صادق ٧ نقل مى‌كند كه فرمود: ما در كتاب على ٧ چنين يافتيم كه گناهان كبيره پنج تاست: شريك قرار دادن به خدا و به جا نياوردن حق پدر و مادر، خوردن ربا پس از تمام شدن حجّت و فرار از جهاد و اقامت در ميان كافران پس از هجرت به ميان مسلمانان.

١٧- عبيد بن زراره مى‌گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: مرا از گناهان كبيره خبر بده، فرمود: آنها پنج تا هستند و از گناهانى هستند كه خداوند دوزخ را بر آنها لازم كرده است. خداوند فرمود: «كسانى كه مال يتيمان را از روى ستم مى‌خورند، همانا آنها آتش در شكم‌هايشان مى‌خورند و به زودى به جهنم خواهند رفت.»[١] و فرمود:

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هنگامى كه با كافران در جنگ روبرو شديد به آنها پشت نكنيد- تا آخر آيه»[٢] و فرمود: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از خدا بترسيد و باقى مانده ربا را رها كنيد، تا آخر آيه»[٣] و نيز تهمت زنا زدن به زنان پاك دامن و كشتن عمدى مؤمن به خاطر دينش.

خداوند پيامبر ٦ را با پنج شمشير مبعوث كرد

١٨- حفص بن غياث نقل مى‌كند كه شخصى از امام صادق ٧ در باره جنگ‌هاى امير المؤمنين ٧ پرسيد و سائل از دوستان ما بود، امام به او فرمود: خداوند محمد ٦ را با پنج شمشير مبعوث كرد، سه شمشير از آنها عريان است و غلاف نمى‌شود تا وقتى كه جنگ تمام شود و جنگ تمام نمى‌شود مگر اينكه آفتاب از مغرب طلوع كند و آفتاب از مغرب طلوع نمى‌كند مگر اينكه همه مردم در آن روز ايمان مى‌آورند، ولى در آن روز ايمان كسى كه پيش از آن ايمان نياورده بود و يا در ايمان‌

[١] سوره نساء، آيه ١٠.

[٢] سوره انفال، آيه ١٥.

[٣] سوره بقره، آيه ٢٧٨.