توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٧ - آثار سوء گناهان

«وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ...»[١].

و اما آنان كه در دل، بيمارى نفاق دارند آلودگى بر آلودگى اينان اضافه مى‌شود.

«إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى‌ ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً»[٢].

همانا كسانى كه اموال ايتام را به ستم مى‌خورند، جز اين نيست كه هم اكنون آتش مى‌خورند، و به‌زودى وارد آتش سوزان مى‌شوند.

گروهى از محققين بر اساس اين آيه‌ى شريفه و آيات ديگرى كه از نظر معنا همانند اين آيه هستند، عقيده دارند جريمه‌ى گنهكار در روز قيامت همان گناه اوست، به اين معنا كه اين گناه گنهكار است كه در قيامت به صورت عذاب دردناك ظهور مى‌كند و گنهكار را براى ابد اسير خود نموده و او را شكنجه مى‌دهد.

«إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ* أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى‌ وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ»[٣].

آنان كه آنچه را خداوند از كتاب نازل نموده، كتمان مى‌نمايند و آن را در برابر بهاى اندكى مى‌فروشند، جز آتش چيزى نمى‌خورند، خداوند در قيامت با آنان سخن نمى‌گويد، و آنان را تزكيه از گناه و آلودگى نمى‌نمايد، و براى آنان عذاب‌

[١] - توبه( ٩): ١٢٥.

[٢] - نساء( ٤): ١٠.

[٣] - بقره( ٢): ١٧٤- ١٧٥.