توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٧١ - توبه واجب اخلاقى است
هر كس با خداوند در رداى برازندهى او به ستيزه برخيزد، خداوند جز پستى بر او نيفزايد.
امام باقر ٧ فرمودند:
العِزُّ رِداءُ اللَّهِ، وَالْكِبْرُ ازارُهُ، فَمَنْ تَنَاوَلَ شَيْئاً مِنْهُ اكَبَّهُ اللَّهُ فِى جَهَنَّمَ[١].
عزت روپوش خدا، و كبر همچون زيرپوش حق است، هر كس به يكى از آنها دست اندازد خداوند او را در جهنم سرنگون كند.
دربارهى تواضع در روايات مىخوانيم:
امام ششم ٧ فرمودند:
انَّ فِى السَّماءِ مَلَكَيْنِ مُوَكَّلَيْنِ بِالعِبادِ فَمَنْ تَواضَعَ للَّهِ رَفَعاهُ وَمَنْ تَكَبَّرَ وَضَعاهُ[٢].
همانا در آسمان دو فرشتهاند كه هر دو را بر بندگان گماشتهاند، هر كس براى خدا فروتنى و خاكسارى كند او را رفعت دهند، و هر كه تكبر ورزد او را پست و ذليل نمايند.
رسول حق فرمودند:
فَإنَّ مَنْ تَواضَعَ للَّهِ رَفَعَهُ اللَّهُ وَمَن تَكَبَّرَ خَفَضَهُ اللَّهُ وَمَن اقْتَصَدَ فِى مَعِيشَتِهِ رَزَقَهُ اللَّهُ وَمَنْ بَذَّرَ حَرَمَهُ اللَّهُ وَمَنْ اكْثَرَ ذِكْرَ المَوْتِ احَبَّهُ اللَّهُ[٣].
همانا هر كه براى خدا فروتنى نمايد خداوند او را بالا برد، و هر كه تكبر نمايد
[١] - كافى: ٢/ ٣٠٩، باب الكبر، حديث ٣؛ ثواب الأعمال: ٢٢١، عقاب المتكبر؛ بحار الأنوار: ٧٠/ ٢١٣، باب ١٣٠، حديث ٣.
[٢] - كافى: ٢/ ١٢٢، باب التواضع، حديث ٢؛ مشكاة الانوار: ٢٢٧، الفصل الثانى فى التواضع؛ بحار الأنوار: ٧٠/ ٢٣٧، باب ١٣٠، حديث ٤٤.
[٣] - كافى: ٢/ ١٢٢، باب التواضع، حديث ٣؛ مجموعهى ورّام: ٢/ ١٩٠، الجزء الثانى؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ١٢٦، باب ٥١، حديث ٢٥.