توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٣ - دروغ

و مردم دورو و دو زبان ذكر كرده و خود به دروغگويى آنان شهادت مى‌دهد:

«وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ»[١].

و خداوند شهادت مى‌دهد كه همانا اهل نفاق بدون شك دروغگو هستند.

از رسول خدا ٦ و سلم روايت شده:

كَبُرَتْ خِيانَةً انْ تُحَدِّثَ اخاكَ حَدِيثاً هُوَ لَكَ مُصَدِّقٌ وَأَنْتَ بِهِ كاذِبٌ‌[٢].

بزرگ خيانتى است كه با برادر دينى خود به دروغ سخن بگويى، در حالى كه او تو را راستگو مى‌پندارد.

امام على ٧ فرمودند:

تَحَفَّظُوا مِنَ الْكِذْبِ، فَانَّهُ مِن ادْنَى الْاخْلاقِ قَدْراً، وَهُوَ نَوْعٌ مِنَ الْفُحْشِ وَضَرْبٌ مِنَ الدَّناءَةِ[٣].

از دروغ خود را بپاييد كه پست‌ترين مرحله‌ى اخلاقى است، دروغ نوعى از عمل قبيح و صنفى از پستى است.

رسول حق ٦ و سلم فرمودند:

اعْظَمُ الْخَطايَا اللِّسانُ الْكَذوبُ‌[٤].

بزرگ‌ترين خطاها زبانى است كه دروغش از اندازه گذشته!

حضرت على ٧ فرمودند:

[١] - منافقون( ٦٣): ١.

[٢] - مجموعه‌ى ورّام: ١/ ١١٤، باب الكذب؛ الترغيب: ٣/ ٥٩٦.

[٣] - تحف العقول: ٢٢٤؛ مشكاة الأنوار: ١٨٠، الفصل الرابع و العشرون فى محاسن الأفعال؛ بحار الأنوار: ٧٥/ ٦٤، باب ١٦، حديث ١٥٧.

[٤] - مستدرك الوسائل: ٩/ ٨٥، باب ١٢٠، حديث ١٠٢٨٣؛ محجة البيضاء: ٥/ ٢٤٣، كتاب آفات اللسان.