توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٣٣ - خدا

«اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ»[١].

مفضل بن عمر كوفى مى‌گويد: امام صادق ٧ به من فرمودند:

نخستين دليل بر وجود خداوند، نظم و ترتيب اين جهان است كه هر چيزى بدون هيچ گونه نقص به بهترين صورت در جاى خاص خود قرار گرفت و همچون سرايى منظم همه چيز در آن آماده شده.

زمين مانند فرش براى مخلوقات گسترده شده، و بر فراز آن ستارگان چون چراغهاى پرنورى آويخته به نظر مى‌رسد، در دل كوهها و تپه‌ها جواهرات گرانبها اندوخته، و در هر چيزى مصلحتى نهان ساخته، اينها و مانند آن را در اختيار انسان گذاشته، علاوه انواع گياهان و حيوانات را براى او به وجود آورده تا بتواند زندگى آسوده‌اى را برپا كند.

اين نظم و ترتيب جهان كه هر چيز بدون ذره‌اى نقص در محل مخصوص خود قرار گرفته، بزرگترين دليل است بر اينكه اين جهان از روى حكمت آفريده شده، و علاوه بر اين بستگى كاملى كه ميان مخلوقات عرصه‌گاه هستى است و همه به هم مربوط و محتاجند دليل است كه آفريننده‌ى همه يكى است، آفريننده‌اى كه ميان تمام موجودات الفت برقرار كرده و آنها را به يكديگر مربوط و نيازمند نموده است!

مفضل مى‌گويد: در روز سومى كه براى شنيدن بحث شيرين خداشناسى خدمت امام ششم رسيدم حضرت فرمودند: امروز در آفرينش آفتاب و ماه و ستارگان براى تو سخن مى‌گويم:

مفضل! رنگ آسمان كبود به نظر مى‌رسد تا ديده‌ى انسان را كه همواره به آن‌

[١] - بقره( ٢): ٢١.