توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٠ - روايات و مسألهى با ارزش توبه

خداوند به توبه‌ى بنده‌ى گنهكارش از عقيمى كه فرزند پيدا كند، و از كسى كه گمشده‌اش را بيابد، و از تشنه‌اى كه بر چشمه‌ى آب وارد گردد، خوشحال‌تر است!

از رسول خدا ٦ و سلم روايت شده:

التّائِبُ اذَا لَمْ يَسْتَبِنْ عَلَيْهِ اثَرُ التَّوْبَةِ فَلَيْسَ بِتائِبٍ يُرْضِى الْخُصَماءَ وَيُعيدُ الصَّلَواتِ وَيَتَواضَعُ بَيْنَ الْخَلْقِ، وَيَتَّقِى نَفْسَهُ عَنِ الشَّهَوَاتِ، وَيَهْزِلُ رَقَبَتَهُ بِصِيامِ النَّهارِ[١].

زمانى كه آثار توبه بر توبه كننده ظاهر نشده بايد گفت تائب نيست، آثار توبه عبارت است از: به دست آوردن رضايت كسانى كه نزد انسان حقوق مالى دارند، به جا آوردن نمازهاى از دست رفته، فروتنى در ميان مردم، حفظ نفس از شهوات حرام، لاغر كردن جسم به روزه گرفتن.

على ٧ فرمودند:

التَّوْبَةُ نَدَمٌ بِالْقَلْبِ وَاسْتِغْفارٌ بِاللِّسانِ وَتَرْكٌ بِالجَوَارِحِ وَاضْمارٌ انْ لَايَعُودَ[٢].

توبه پشيمانى به قلب، و استغفار به زبان، و ترك تمام گناهان به اعضا، و نيت برنگشتن به گناه است.

على ٧ فرمودند:

مَنْ تابَ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَامِرَتْ جَوارِحُهُ انْ تَسْتُرَ عَلَيْهِ وَبِقاعُ الارْضِ انْ تَكْتُمَ عَلَيْهِ وَانْسِيَتِ الْحَفَظَةُ ما كانَتْ تَكْتُبُ عَلَيْهِ‌[٣].

[١] - جامع الاخبار: ٨٧، الفصل الخامس والأربعون فى التوبة، مستدرك الوسائل: ١٢/ ١٣٠، باب ٨٧، حديث ١٣٧٠٩.

[٢] - غرر الحكم: ١٩٤، حديث ٣٧٧٧؛ مستدرك الوسائل: ١٢/ ١٣٧، باب ٨٧، حديث ١٣٧١٥.

[٣] - ثواب الاعمال: ١٧٩، ثواب التوبة؛ بحار الأنوار: ٦/ ٢٨، باب ٢٠، حديث ٣٢.