توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٦ - گنهكاران و قدرت بر توبه

طبيب روحانى و دستور العمل گرفتن از او، براى توبه از گناه آماده مى‌شود، و با اميد و دلگرمى به رحمت حضرت حق از عرصه‌ى گناه بيرون مى‌آيد، و همچون روزى كه از مادر متولد شده پاك مى‌گردد.

گنهكار نمى‌تواند ادعا كند نمى‌توانم توبه كنم، زيرا كسى كه قدرت بر گناه دارد، بدون شك قدرت بر توبه هم دارد.

آرى انسانى كه توانايى بر خوردن و آشاميدن، رفتن و آمدن، گفتن و شنيدن، ازدواج و كسب و كار، ورزش و رياضت، مسافرت و معاشرت و زور آزمايى دارد، و اگر طبيبى به خاطر بيمارى خاصش او را از بسيارى از غذاها و نوشيدنيها پرهيز دهد، او از ترس ريشه‌دار شدن بيمارى با كمال قدرت از خوردن آن غذاها و نوشيدنيها خوددارى مى‌كند، مى‌تواند از گناهانى كه به آن دچار است بپرهيزد، و از معصيت‌هايى كه به آن گرفتار است خوددارى نمايد.

عذر هيچ گنهكارى در عدم قدرت بر توبه در پيشگاه حضرت حق قابل قبول نيست، اگر قدرت بر توبه براى اهل گناه نبود، از جانب خداوند دعوت به توبه و انابه نمى‌شدند.

گنهكار بايد اين حقيقت را باور كند كه در هر شرايطى، و در هر موقعيتى قدرت بر ترك گناه را دارد، و بر اساس آيات قرآن خداوند مهربان و توبه‌پذير، توبه‌اش را قبول مى‌كند و گناهانش را گرچه به عدد ريگ بيابان باشد، در معرض عفو و مغفرت و رحمت قرار مى‌دهد، و پرونده‌ى سياهش را به سپيدى چشم‌پوشى از همه‌ى گناهانش آراسته مى‌كند.

گنهكار بايد اين معنا را آگاه باشد كه اگر به ترك گناه و شستشوى درون و برونش برنخيزد، و عصيان و خلافش را ادامه بدهد خداوند او را به اشد عذاب دچار مى‌نمايد، و جريمه و عقوبت سنگينى را بر او بار خواهد كرد.

خداى بزرگ در قرآن مجيد بدين گونه خود را معرفى مى‌كند: