توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٧ - توبه واجب اخلاقى است

يَا مَعْشَرَ الْحَوارِيّينَ، تَحَبَّبُوا الَى اللَّهِ بِبُغْضِ اهْلِ الْمَعاصِى، وَتَقَرَّبُوا الَى اللَّهِ بِالتَّباعُدِ مِنْهُم وَالْتَمِسُوا رِضاهُ بِسَخَطِهِمْ‌[١].

اى ياران! به دشمنى و كينه نسبت به اهل گناه، خود را محبوب خدا نماييد، و به دورى جستن از آلودگان به خداوند نزديك شويد، و خشنودى حق را از خشم و غضب نسبت به گنهكاران بجوييد!

گنهكار بايد توجه داشته باشد كه با ارتكاب هر يك گناه از ارزش و كرامت و شخصيت و والايى او در پيشگاه خداوند كم مى‌شود و تا پايه‌ى حيوانات، بلكه پست‌تر از آنان سقوط مى‌كند، و در قيامت به‌صورت غير انسان وارد محشر مى‌شود.

امير المؤمنين ٧ به براء بن عازب فرمودند: دين را چگونه ديدى؟ عرضه داشت: پيش از آنكه به تو برسيم، و دست به دامن امامت و ولايت تو بزنيم، و از تو متابعت و پيروى كنيم مانند يهود بوديم. عبادت و بندگى، و طاعت و خدمت براى ما كم‌ارزش و سبك بود. با تجلى حقايق ايمان در قلوبمان و پيروى از حضرت تو، ارزش عبادت و بندگى را يافتيم. حضرت به او فرمودند: ديگران در قيامت به ارزش الاغ محشور مى‌شوند، و هر يك از شما با ورود به محشر به سوى بهشت حركت خواهد كرد[٢].

توبه واجب اخلاقى است‌

بينايان راه، و عالمان آگاه، و انديشمندان پاكدل، كتابهاى باعظمتى در مسايل‌

[١] - مجموعه‌ى ورّام: ٢/ ٢٣٥، الجزء الثانى؛ بحار الأنوار: ١٤/ ٣٣٠، باب ٢١، حديث ٦٤؛ مستدرك الوسائل: ١٢/ ١٩٦، باب ٦، حديث ١٣٨٦٥.

[٢] - رجال علامه‌ى بحر العلوم: ٢/ ١٢٧.