توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٢ - طلب دانش

رسول خدا ٦ و سلم مى‌فرمايند:

ارْبَعٌ مَنْ اعْطَيهُنَّ فَقَدْ اعْطِىَ خَيْرَ الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ: بَدَناً صابِراً، وَلِساناً ذاكِراً، وَقَلْباً شاكِراً، وَزَوْجَةً صالِحَةً[١].

چهار چيز است، كسى كه به او داده شود خير دنيا و آخرت به او عطا شده:

بدنى كه در برابر آفات و بلاها و مصائب و سختى‌ها شكيبا باشد، زبانى كه به ذكر خدا مترنم است، قلبى كه شكرگزار حق است و همسرى كه شايسته است.

امام على ٧ فرمودند:

جُمِعَ الْخَيْرُ كُلُّهُ فِى ثَلاثِ خِصالٍ: النَّظَرِ وَالسُّكوتِ وَالْكَلامِ، فَكُلُّ نَظَرٍ لَيْسَ فِيهِ اعْتِبارٌ فَهُوَ سَهْوٌ، وَكُلَّ سُكوتٍ لَيْسَ فيهِ فِكْرٌ فَهُوَ غَفْلَةٌ، وَكُلُّ كَلامٍ لَيْسَ فِيهِ ذِكْرٌ فَهُوَ لَغْوٌ[٢].

خير در سه خصلت جمع شده: نگاه، سكوت، گفتن، هر نظر و نگاهى كه در آن عبرت نيست غفلت است، هر سكوتى كه در آن انديشه نيست بى‌خبرى است و هر سخنى كه در آن يادآورى واقعيات نيست بيهوده است.

طلب دانش‌

كتاب خدا و روايات براى علم و عالم و متعلّم ارزشى فوق العاده قايلند.

دانش: چراغ راه، حرارت عقل، بينايى و بصيرت، ارزش و قيمت و شرافت و كرامت است.

در اين جهان و آن جهان رفعت و مقام و مرتبه و شأن، اختصاص به اهل ايمان‌

[١] - جعفريات: ٢٣٠؛ مستدرك الوسائل: ٢/ ٤١٤، باب ٦٤، حديث ٢٣٣٨.

[٢] - امالى صدوق: ٢٧، المجلس الثامن، حديث ٢؛ تحف العقول: ٢١٥؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٢٧٥، باب ٧٨، حديث ٢.