توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٠ - صبر

مردى از اهل كوهستان از حضرت صادق ٧ نسبت به مسأله‌اى نظرخواهى كرد، حضرت بر خلاف آنچه كه آن مرد دوست داشت نظر داد، امام در چهره‌ى او كراهت و بى‌ميلى ديد، به او فرمودند: اى مرد! بر حق شكيبا باش، همانا احدى براى حق صبر ننموده مگر اينكه خداوند به چيزى او را عوض داده كه براى او بهتر بوده.

از حضرت باقر ٧ روايت شده:

الْجَنَّةُ مَحْفُوفَةٌ بِالْمَكارِهِ وَالصَّبْرِ، فَمَنْ صَبَرَ عَلَى الْمَكارِهِ فِى الدُّنْيا دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَجَهَنَّمُ مَحْفوفَةٌ بِاللَّذّاتِ وَالشَّهَواتِ، فَمَنْ اعْطى‌ نَفْسَهُ لَذَّتها وَشَهْوَتَها دَخَلَ النّارَ[١].

بهشت محاصره به ناگواريها و صبر است، كسى كه در دنيا بر ناگواريها شكيبايى ورزد وارد بهشت مى‌شود، و جهنم محاصره به خوشيها و تمايلات حيوانى است، هركس دنبال لذات و شهوات باشد وارد آتش مى‌شود.

و نيز آن حضرت فرمودند:

الصَّبْرُ صَبْرانِ: صَبْرٌ عَلَى الْبَلاءِ حَسَنٌ جَميلٌ، وَأَفْضَلُ الصَّبْرَيْنِ الْوَرَعُ عَنِ الْمَحارِمِ‌[٢].

صبر دو صبر است: صبر بر بلا و حادثه كه نيكو و زيباست، و بهترين دو صبر، خوددارى از محرمات است.

راستى صبر در همه‌ى امور براى اينكه دين و ايمان و عمل و اخلاق انسان سالم بماند، و عاقبت خوشى نصيب انسان شود، چه زينت نيكويى و حال پرقيمتى براى آدمى است.

[١] - كافى: ٢/ ٨٩، باب الصبر، حديث ٧؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٧٢، باب ٦٢، حديث ٤.

[٢] - كافى: ٢/ ٩١، باب الصبر، حديث ١٤؛ وسائل الشيعه: ١٥/ ٢٣٧، باب ١٩، حديث ٢٠٣٧١.