توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٤ - نامهاى بسيار مهم از حضرت رضا به حضرت جواد

مده، اگر خواستى بيشتر بپردازى اختيارش با توست، و اگر عمه‌هايت از تو درخواست نمودند كمتر از بيست و پنج دينار نپرداز، بيشتر خواستى بپردازى حق با توست، من مى‌خواهم خداوند به تو مقام و مرتبت دهد. انفاق كن و وحشت از تنگدستى و ندارى نداشته باش كه عنايت كننده‌ى به تو صاحب عرش است‌[١].

به اين واقعيت هم بايد توجه داشت كه قرآن مجيد در برخى از آيات، مردم را از صدقه و انفاقى كه منت در آن است و سبب آزار مردم است بشدت منع مى‌كند، انفاق و صدقه بايد براى رضاى خدا صورت گيرد، و گيرنده‌ى صدقه از منت صدقه دهنده و هجوم به شخصيتش از جانب انفاق كننده در امان باشد، و گرنه آن صدقه و انفاق، باطل و نزد خداوند اجر و مزدى ندارد.

«الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ»[٢].

آنان كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند، و به دنبال انفاقشان منت و آزار نيست، نزد خداوند داراى پاداشند، و خوف و حزنى بر آنان نخواهد بود.

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‌...»[٣].

اى ايمان آورده‌ها! صدقات خود را به منت‌گذارى و آزار دادن صدقه گيرنده باطل نكنيد.

در هر صورت نماز و انفاق از آنچه كه خداوند مهربان به انسان عنايت‌

[١] - كافى: ٤/ ٤٣، باب الإنفاق، حديث ٥؛ عيون اخبار الرضا: ٢/ ٨، باب ٣٠، حديث ٢٠؛ بحار الأنوار: ٩٣/ ١٢١، باب ١٤، حديث ٢٤.

[٢] - بقره( ٢): ٢٦٢.

[٣] - بقره( ٢): ٢٦٤.