توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨ - ٦ - بىشمار بودن نعمت

نيايد و شماره كنندگان هر چند از قدرت و توان شگرفى برخوردار باشند، از شمارش آنها عاجز و ناتوانند.

«وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ»[١].

اگر در روى زمين آنچه درخت است قلم گردد و آب دريا به اضافه‌ى هفت درياى ديگر مركب شود، شمارش آفريده‌هاى حق پايان نگيرد، همانا خداوند مقتدر و حكيم است.

در آفرينش خود انديشه كنيد و در ساختمان ظاهر خود با ديده‌ى عقل بنگريد، تا اين حقيقت بر شما روشن شود كه نعمت‌هاى حضرت محبوب قابل شماره نيست.

قرآن درباره‌ى خلقت انسان مى‌فرمايد:

«وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ»[٢].

ما انسان را از مايه‌ى گل خالص آفريديم.

«ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ»[٣].

سپس او را نطفه‌اى در محل استوار قرار داديم.

«ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ»[٤].

آن گاه نطفه را خون بسته، خون بسته را پاره گوشت قرار داده و آن پاره‌

[١] - لقمان( ٣١): ٢٧.

[٢] - مؤمنون( ٢٣): ١٢.

[٣] - مؤمنون( ٢٣): ١٣.

[٤] - مؤمنون( ٢٣): ١٤.