توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٩ - حساب

و چه بسيار مردم ديارى كه از فرمان پروردگار و پيامبرشان سرپيچيدند، ما هم آنان را حسابرسى سختى كرديم، و به عذاب منكرى معذب نموديم.

«إِلَّا مَنْ تَوَلَّى وَ كَفَرَ* فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذابَ الْأَكْبَرَ* إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ* ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ»[١].

مگر آن كه از حق روى گرداند و كافر شد، خداوند او را به عذاب بزرگتر معذب نمايد، همانا بازگشت آنان به سوى ماست، سپس حسابشان بر عهده‌ى ما خواهد بود.

حضرت صادق ٧ در توضيح گفتار خداوند كه در قرآن فرموده‌اند: «إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا»[٢] اين عبارت را بيان نموده:

يَسْأَلُ السَّمْعَ عَمّا يَسْمَعُ، وَالْبَصَرَ عَمّا يَطْرِفُ، وَالْفُؤادَ عَمّا عَقَدَ عَلَيْهِ‌[٣].

خداوند از گوش از آنچه كه مى‌شنود، و از چشم از آنچه كه مى‌بيند، و از دل از آنچه كه بر آن گره مى‌خورد سؤال مى‌نمايد.

مردى به حضرت سجاد ٧ عرض كرد: اگر از جانب مؤمن بر عهده‌ى كافر مظلمه و حقى باشد، در قيامت از كافر به نفع مؤمن چه چيزى مى‌گيرند در حالى كه كافر اهل جهنم است؟ حضرت فرمودند: از گناهان مؤمن به اندازه‌اى كه حق بر عهده‌ى كافر دارد به گردن كافر مى‌اندازند، كافر به اندازه‌ى آن گناهان و گناه كفر خودش به عذاب دچار مى‌شود[٤]!

اميرالمؤمنين ٧ فرمودند:

[١] - غاشيه( ٨٨): ٢٣- ٢٦.

[٢] - اسراء( ١٧): ٣٦.

[٣] - تفسير عياشى: ٢/ ٢٩٢، حديث ٧٥؛ بحار الأنوار: ٧/ ٢٦٧، باب ١١، حديث ٣٠.

[٤] - كافى: ٨/ ١٠٤، حديث أبى بصير مع المرأة، حديث ٧٩؛ بحار الأنوار: ٧/ ٢٧٠، باب ١١، حديث ٣٥.