توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٤ - حساب
آنان رسيدگى نشود، و كتاب حيات آنان بازخوانى نشود، و مزدى به آنان تعلق نگيرد.
و نيز قابل باور و قبول نيست كه ناپاكان و ملحدان، و كافران و طاغوتها و طاغوتيان، عمرى را در ظلم و ستم، و بىخبرى و غفلت، و ناپاكى و نادرستى، و خيانت و جنايت، و غارت و غارتگرى بسر برند، و مردم را با ظلم و ستم و شر و جنايت خود آزار دهند، و بسيارى از انسانها را از حق خود محروم نمايند و با مرگشان پروندهى آنان براى ابد بسته شود، و به حسابشان رسيدگى نشود، و كتاب حياتشان را بازخوانى نكنند، و به كيفر اعمالشان نرسند.
عدل و حكمت و رحمت و غضب حق اقتضا مىكند كه روزى همهى انسانها را جمع كند و اعمال و اخلاق و عقايدشان را حسابرسى و هركس را درخور وضعش به جزايش برساند.
دربارهى پاكان عالم و مسألهى حساب آنان در قيامت مىفرمايد:
«وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ* أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ»[١].
بعضى از مردم مىگويند: پروردگارا! ما را از حسنهى دنيا و آخرت بهرهمند كن، و از شكنجهى دوزخ حفظ فرما، براى آنها نسبت به آنچه كه در دنيا كسب كردهاند نصيبى هست و خداوند در حسابرسى پروندهى بندگانش سريع است.
«ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ أَلا لَهُ الْحُكْمُ وَ هُوَ أَسْرَعُ الْحاسِبِينَ»[٢].
سپس به سوى خداوند كه به حقيقت مولاى آنهاست بازگردانده مىشوند،
[١] - بقره( ٢): ٢٠١- ٢٠٢.
[٢] - انعام( ٦): ٦٢.