توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٣٦ - خدا

آفتاب به واسطه‌ى كوه و ديوار نتواند استفاده كند در آخر روز از نور آن بهره‌مند گردد، يا اگر در آخر روز خورشيد بر آن نتابد، در ابتداى روز از تابش آن استفاده نمايد، پس هيچ جايى نمى‌ماند كه بهره‌ى خود را از خورشيد نبرد، زهى منعمى كه نور خورشيد را بر همه‌ى ساكنان زمين از جماد و نبات و جاندار قسمت كرده، و هيچ يك را بى‌بهره نگذاشته.

اگر يك سال يا كمتر خورشيد بر زمين نمى‌تابيد حال اهل زمين چه مى‌شد؟

آيا ممكن بود به زندگى خود ادامه دهند؟

در تاريك بودن شب براى انسان منافعى است، او را وادار به استراحت مى‌كند، ولى چون در شب هم گاهى نيازمند به روشنايى است، و بسيارند كسانى كه بواسطه‌ى تنگى وقت يا شدت گرماى روز مجبورند شب كار كنند، و نيز مسافرين كه در شب حركت مى‌كنند احتياج به روشنايى دارند، خداوند حكيم ماه و ستارگان را قرار داد تا با نورافشانى خود وسيله‌ى آسايش خلق او گردند، و با حركات منظم خود راه را به مسافرين نشان دهند، و مسافرين و كشتى‌نشينان را از خطر گم شدن رهايى بخشند.

ستارگان بر دو قسم‌اند، ستارگان ثابت كه وضع آنها نسبت به يكديگر تغيير نمى‌نمايد، و ستارگان سيّار كه از برجى به برج ديگر حركت مى‌كنند، و از خط سيرى كه دارند كمترين انحرافى پيدا نمى‌كنند، و حركت آنها دو قسم است:

يكى حركت عمومى كه آن حركت شبانه‌روزى و از مشرق به مغرب است، ديگر حركتى است كه مخصوص به هر كدام از آنهاست، و از مغرب به مشرق مى‌باشد، مثل مورچه‌اى كه روى سنگ آسيا به طرف چپ حركت كند، و آسيا آن را به جانب راست حركت دهد، پس مورچه دو حركت دارد، يكى با اراده كه از پيش روى خود حركت مى‌كند، و يكى به اجبار كه آسيا آن را به پس مى‌گرداند، آيا اينكه ستارگان بعضى ثابت و بعضى سيارند و با نظم حركت مى‌كنند جز به‌