توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٦ - راه اصلاح
امام صادق ٧ فرمودند:
مَنْ مَلَكَ نَفْسَهُ اذا رَغِبَ، وَاذا رَهِبَ، وَاذا اشْتَهى، وَاذا غَضِبَ، وَاذا رَضِىَ، حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ[١].
كسى كه به وقت رغبت، و زمان ترس، و به هنگام ميل، و در گير و دار خشم و خشنودى، وجودش را از افتادن در گناه و معصيت، و ظلم و ستم حفظ نمايد، خداوند بدنش را به آتش دوزخ حرام مىكند.
اميرالمؤمنين ٧ بسيار مىفرمودند:
نَبِّهْ بِالتَّفَكُّرِ قَلْبَكَ، وَجَافِ عَنِ اللَّيْلِ جَنْبَكَ، وَاتَّقِ اللَّهَ رَبَّكَ[٢].
قلب خود را با انديشه در امور بيدار كن، شب را به عبادت حق بپرداز و در تمام شئون زندگى پروردگارت را پروا كن.
امام صادق ٧ فرمودند:
التَّفَكُّرُ يَدْعُو الَى الْبِرِّ وَالْعَمَلِ بِهِ[٣].
انديشه در همهى امور، انسان را به جانب نيكى و عمل به آن مىكشاند.
مردى به حضرت صادق ٧ عرضه داشت: مرا از مكرمتهاى اخلاقى خبر ده، حضرت فرمودند:
العَفْوُ عَمَّنْ ظَلَمَكَ، وَصِلَةُ مَنْ قَطَعَكَ، وَاعْطاءُ مَنْ حَرَمَكَ، وَقَوْلُ الْحَقِّ وَلَوْ عَلى نَفْسِكَ[٤].
[١] - امالى صدوق: ٣٢٩، المجلس الثالث و الخمسون، حديث ٧؛ ثواب الأعمال: ١٥٩؛ وسائل الشيعه: ١٥/ ١٦٢، باب ١، حديث ٢٠٢١٥.
[٢] - كافى: ٢/ ٥٤، باب التفكر، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٣١٨، باب ٨٠، حديث ١.
[٣] - كافى: ٢/ ٥٥، باب التفكر، حديث ٥؛ وسائل الشيعه: ١٥/ ١٩٦، باب ٥، حديث ٢٠٢٦٢.
[٤] - امالى صدوق: ٢٨٠، المجلس السابع و الأربعون، حديث ١٠؛ وسائل الشيعه: ١٥/ ١٩٩، باب ٦، حديث ٢٠٢٧٢.