توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٣ - منافع توبه
و شما را وارد بهشتهايى نمايد كه زير درختانش نهرها جارى است.
اغلب آيات مربوط به توبه به دو صفت غفور رحيم ختم شده، يعنى خداوند تائب واقعى را مورد بخشش و رحمت قرار مىدهد[١].
«وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ...»[٢].
اگر اهل شهر و ديار ايمان آورده بودند و از گناهان پرهيز مىكردند، هر آينه درهاى بركات آسمان و زمين را به روى آنها باز مىكرديم.
تفسير شريف مجمع البيان در روايت بسيار جالبى نقل مىكند: مردى به حضرت مجتبى ٧ از قحطى و گرانى شكايت كرد، حضرت به او فرمودند: از گناهانت استغفار كن. ديگرى به حضرت از تهيدستى گله كرد، حضرت فرمودند: براى گناهت درخواست غفران كن. ديگرى به حضرت عرضه داشت:
دعا كن خداوند فرزندى به من عنايت كند، فرمودند: از گناهانت استغفار كن، ياران به حضرت عرضه داشتند: شكايتها و درخواستها مختلف بود، ولى شما همه را امر به توبه و استغفار فرموديد! حضرت پاسخ دادند: من اين حقيقت را از پيش خود نگفتم، بلكه از آيات سورهى نوح، از آنجا كه مىفرمايد استغفروا ربّكم... استفاده نموده و آنان را راهنمايى كردم، كه حل مشكل شما به دست باكفايت توبه است[٣].
در هر صورت از قرآن مجيد و روايات به طور صريح استفاده مىشود كه منافع توبه عبارت است از: محو گناهان، عفو الهى، آمرزش حق، اتصال به
[١] - آل عمران( ٣): ٨٩؛ مائده( ٥): ٣٤- ٧٤؛ اعراف( ٧): ١٥٣؛ توبه( ٩): ١٠٢؛ نور( ٢٤): ٥.
[٢] - اعراف( ٧): ٩٦.
[٣] - مجمع البيان: ١٠/ ٣٦١؛ وسائل الشيعه: ٧/ ١٧٧، باب ٢٣، حديث ٩٠٥٥.