پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٤ - حقيقت تقوا
كشورهايى كه مسلمانند ولى بينش اسلامى ندارند، تفاوت فراوانى دارد.
قرآن نيز بر داشتن بينش در كنار دانش تأكيد مىكند: يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ[١]؛ « [فرستاده خدا] كتاب و حكمت به آنان مىآموزد». منظور از كتاب، دانش شريعت است و مراد از حكمت، بينش دينى. پيغمبران افزون بر آموزش دانش شريعت، بينش انسانها را نيز بالا مىبرند.
٤. حديث قدسى: مرحوم كلينى به سند صحيح از حماد بن بشير از امام صادق عليه السّلام از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و ايشان از خداوند نقل مىكند:
«ما تقرّب إليّ عبد بشيء أحبّ إليّ ممّا افترضت عليه و إنّه ليتقرّب إليّ بالنافلة حتّى احبّه، فإذا أحببته كنت سمعه الّذي يسمع به و بصره الّذي يبصر به و لسانه الّذي ينطق به و يده الّتي يبطش بها، إن دعاني أجبته و إن سألني أعطيته»[٢]؛
« [اگر بندهاى مىخواهد به من نزديك شود، بداند:] بنده با هيچچيز، از بين چيزهايى كه من دوست دارم، به من نزديك نمىشود جز اينكه واجبات مرا خوب انجام دهد [ولى اين عبد به اين اندازه قانع نيست] و او [علاوه بر واجبات] مستحبات و نوافل را [هم] انجام مىدهد [تا به من نزديكتر شود و در اين راه مىكوشد] تا [هنگامى كه به او علاقه پيدا كنم و] او را دوست بدارم.
هنگامى كه او را دوست داشتم من گوشى كه با آن مىشنود، چشمى كه با آن مىبيند، زبانى كه با آن سخن مىگويد و دستى كه با آن چيزها را مىگيرد، مىشوم [و شنيدهها، ديدهها، گفتهها و كارهايش خدايى مىشود).
اگر مرا بخواند، اجابت مىكنم و اگر از من درخواستى كند، به او مىدهم».
انسانى كه با انجام عمل شايسته، محبوب خدا مىشود، گوشش، چشمش، زبانش و دستش خداگونه رفتار مىكند. با اين بيان، روايت مولا (قالت الحكمة ...) به خوبى روشن مىشود. اگر انسان تكاليفش را به بهترين وجه انجام دهد به بينش
[١] . جمعه، ٢.
[٢] . كافى، ج ٢، ص ٣٥٢.