پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٦١ - سند جريان مباهله
اين حديث شريف ابعاد مختلفى دارد و براى خاندان نبوت جايگاهى بس رفيع را ثابت مىكند.
سند جريان مباهله
همه محدثان و مفسران شيعه و اهل سنت، به اجماع، جريان مباهله را همينگونه نقل كردهاند. در صحاح اهل سنت، معتبرترين كتابهاى شيعه و معتبرترين تفسيرها اين جريان مطرح شده است؛ بنابراين در صحت سند اين جريان جاى هيچگونه شكى نيست.
فخر رازى مىگويد: «جريان مباهله از مسائل مورد اتفاق بين شيعه و سنى است»[١].
شيخ مفيد- كه او را معلم شيعه و عميد الطائفه مىدانند- در كتاب «اختصاص» اين داستان را با سندهاى معتبر نوشته است.
در اينجا تعدادى از اين حديثها را از معتبرترين كتابهاى اهل سنت نقل مىكنيم:
١. حاكم نيشابورى[٢] از جابر بن عبد اللّه انصارى نقل مىكند: «حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله صبح زود، درحالىكه على، فاطمه، حسن و حسين همراهش بودند، وارد شد، سپس از سيد و عاقب (دو نماينده نصارى) خواست كه مباهله را آغاز كنند. آن دو نفر حاضر به مباهله نشده، تسليم شدند و قرار شد كه جزيه بپردازند ...».
جابر مىگويد: « [در آيه مباهله] مقصود از" أنفسنا" حضرت رسول و على و مراد از" و أبناءنا" حسن و حسين است و" نساءنا" يعنى: فاطمه».[٣]
٢. مسلم، ترمذى، ابن منذر، حاكم و بيهقى[٤] روايت مىكنند: «هنگامى كه اين آيه
[١] . تفسير كبير، ج ٨، ص ٨٠.
[٢] . حاكم نيشابورى از بزرگان اهل سنت است.
[٣] . الدر المنثور، ج ٢، ص ٢٣١- ٢٣٣.
[٤] . نويسندگان كتب صحاح اهل سنت.