يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَ أُسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَمِيلًا* وَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً* يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً* وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً* يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً* وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى‌ وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ وَ آتِينَ الزَّكاةَ وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً[١].

«اى پيغمبر، به همسران خود بگو اگر دنيا را مى‌خواهيد، بيايد من مهر شما را مى‌دهم و طلاقتان مى‌دهم، هرجا كه خواستيد برويد* و اگر خدا و پيامبرش و آخرت را مى‌خواهيد، خداوند براى نيكوكاران شما پاداش بزرگى قرار داده است* اى همسران پيامبر، شما [اگر مى‌خواهيد همسر پيامبر باقى بمانيد، بدانيد كه‌] اگر هركدام از شما كار زشتى انجام دهيد، چند برابر عذاب مى‌شود [چون شما به پيامبر منتسب هستيد و الگوى مردم هستيد] و اين كار براى خدا آسان است* و اگر هركدام از شما در برابر خدا و پيامبرش خاضع [و تسليم‌] باشد و كار شايسته انجام دهد، به او دو برابر اجر مى‌دهيم و براى او رزق با ارزشى مهيا كرده‌ايم* اى همسران پيامبر، شما اگر باتقوا باشيد [به سبب انتسابى كه به پيامبر داريد] با زنان ديگر فرق داريد [و شأنتان بالا خواهد بود. اگر كسى در خانه آمد و صدا زد] با صداى نازك سخن نگوييد كه كسى كه دلش بيمار است، طمع كند و سخن شايسته بگوييد* و در خانه‌هاى خود بنشينيد و مانند زمان جاهليت [در كوچه‌ها] ظاهر

[١] . احزاب، ٢٨- ٣٣.