ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٧٢ - باب بدعتها و رأى و قياسها

تا سالم ماند و در علم ريشه‌دار و قاطع نيست تا بهره برد. روايات را در هم ميشكند همچنان كه باد گياه خشكيده را، ميراثهاى بنا حق رفته از او گريانند، و خونهاى بناحق ريخته از او نالان، زناشوئى حرام بحكم او حلال گردد، و زناشوئى حلال حرام شود، براى جوابدادن بمسائلى كه نزدش مى‌آيد سرشار نيست و اهليت رياستى را كه بواسطه داشتن علم حق ادعا ميكند ندارد.

توضيح فرق ميان اين دو نفر اينست كه اولى در اصول دين خرابكارى كند و بدعت گذارد و دومى مقام قضاء و فتوى را بناحق غصب كند.

٧-

امام صادق عليه السلام ميفرمود: قياس‌كنندگان علم را از راه قياس جستند و قياس جز دورى از حق بر آنها نيفزود، همانا دين خدا با قياس درست نميشود.

توضيح- قياس يكى از ادله شرعيه است نزد ابو حنيفه و پيروانش و فقهاء شيعه با استناد باحاديث اين باب قياس در احكام شرعى را ممنوع و قدغن دانسته‌اند.

٨-

امام باقر و امام صادق عليهما السلام فرمودند: هر بدعتى گمراهى و هر گمراهى راهش بسوى دوزخ است.

٩-

محمد بن حكيم گويد: بحضرت ابو الحسن عليه السلام عرض كردم: قربانت مادر دين دانشمند شديم و از بركت شما خدا ما را از مردم بى‌نياز كرد تا آنجا كه جمعى از ما در مجلسى باشيم: كسى از رفيقش چيزى نپرسد چون آن مسأله و جوابش را در خاطر دارد بواسطه منتى كه خدا از بركت شما بر ما نهاده، اما گاهى مطلبى براى ما پيش مى‌آيد كه از شما و پدرانت در باره آن سخنى بما نرسيده است پس ما به بهترين‌