ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٨١ - در باره روح

را بآنچه اهل باطل كردند هلاك ميكنى؟ اى داود ولايت ما در زمان پيمان‌گيرى برايشان مؤكد گشته است.

باب روح‌

١-

احول گويد: از حضرت صادق (ع) در باره روحى كه در آدم (ع) دميده شد پرسيدم كه خدا فرمايد:

(٣٨ سوره ١١) «چون او را برابر ساختم و از روح خود در او دميدم» حضرت فرمود: آن روح مخلوقست و هم روحى كه در عيسى بود مخلوق بود.

٢-

حمران گويد: از امام صادق (ع) راجع بقول خداى عز و جل «و روح منه» پرسيدم، فرمود آن روح آفريده است كه آن را خدا در آدم و عيسى پديد آورد.

٣-

محمد بن مسلم گويد از امام صادق (ع) راجع بقول خداى عز و جل «و از روح خود در او دميدم» پرسيدم كه آن دميدن چگونه بود؟ فرمود: روح مانند باد متحركست و براى آن روحش نامند كه نامش از ريح (باد) مشتق است و چون أرواح همجنس باد باشند روح را از لفظ ريح بيرون آورد و آن را بخود نسبت داد زيرا كه آن را بر ساير ارواح برگزيد چنان كه نسبت بيك خانه از ميان همه خانه‌ها فرموده خانه من (و آن كعبه است) و نسبت بيك پيغمبر (ابراهيم) از ميان پيغمبران فرموده است خليل من و نظاير اينها (چنان كه گويد: دين من، بنده من، رسول من) و همه اينها مخلوق و ساخته شده و پديد آمده و پروريده و تحت تدبيرند.