ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣١٣ - امامان در قرآن دو قسمند امامى كه بخدا خواند و امامى كه بدوزخ كشاند

كتاب داده‌ايم و آن را چنان كه شايسته است ميخوانند، بدان ايمان آورده‌اند» پرسيدم، فرمود: ايشان ائمه عليهم السلام باشند (و تلاوت شايسته آنست كه الفاظش را شمرده و با تانى ادا كنند و در معانى آن تفكر نمايند و در نتيجه طبق آن عمل كنند.)

امامان در قرآن دو قسمند: امامى كه بخدا خواند و امامى كه بدوزخ كشاند

١-

امام باقر عليه السلام فرمود: چون آيه (٧١- سوره ١٧) «روزى كه هر دسته از مردم را بامامشان خوانيم» نازل شد، مسلمين عرضكردند: اى فرستاده خدا! مگر شما امام همه مردم نيستيد؟ پيغمبر فرمود: من از جانب خدا بسوى همه مردم فرستاده شده‌ام ولى بعد از من امامانى از خاندانم بر مردم منصوب شوند، ايشان در ميان مردم قيام كنند و مردم آنها را تكذيب كنند و امامان كفر و گمراهى و پيروانشان برايشان ستم كنند، هر كه آنها را دوست دارد و از آنها پيروى كند و تصديقشان نمايد، از من است و با من است و مرا ملاقات خواهد كرد و آگاه باشيد كسى كه بايشان ستم كند و تكذيبشان نمايد، از من نيست و با من نيست و من از او بيزارم.

٢-

امام صادق عليه السلام فرمود: ائمه در كتاب خداى عز و جل دو دسته‌اند: ١- خداى تبارك و تعالى فرمايد (٧٤- سوره ٢١) «و آنها را امامانى قرار داديم كه بامر ما هدايت كنند» نه بامر مردم، امر