ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٥٩ - باب معانى اسماء و اشتقاق آنها

مخلوقست كه چگونگى دارد، و همچنين پروردگار خود را توانا ناميم نه از جهت توانائى مشت‌كوبى كه ميان مخلوق معروف است، اگر توانائى او توانائى مشت‌كوبى معمول ميان مخلوق باشد تشبيه بمخلوق مى‌شود و احتمال زيادت برد و آنچه احتمال زيادت برد احتمال كاهش برد و هر چيز كه ناقص و كاست باشد قديم نباشد و چيزى كه قديم نيست عاجز است، پس پروردگار ما- تبارك و تعالى- نه مانند است و نه ضد و نه همتا و نه چگونگى و نه پايان و نه ديدن بچشم، بر دلها تحريم شده است كه تشبيهش كنند و بر خاطرها كه محدودش كنند و بر انديشه‌ها كه پديد آمده‌اش دانند، او از ابزار مخلوقش و نشانه‌هاى آفريدگانش بالا و بر كنار است، و از آن برترى بسيارى دارد.

٨-

مردى خدمت امام صادق عليه السلام عرض كرد: اللَّه اكبر (خدا بزرگتر است) فرمود، خدا از چه بزرگتر است؟ عرض كرد: از همه چيز، فرمود: خدا را محدود ساختى، عرضكرد: پس چه بگويم؟

فرمود: بگو خدا بزرگتر از آنست كه وصف شود.

٩-

جميع گويد: امام صادق (ع) از من پرسيد: معنى اللَّه اكبر چيست؟ عرضكردم خدا بزرگتر از همه چيز است، فرمود: مگر آنجا چيزى بود كه خدا بزرگتر از آن باشد، عرضكردم: پس چيست؟

فرمود: خدا بزرگتر از آنست كه وصف شود.

١٠-

هشام بن حكم گويد از حضرت صادق (ع) راجع به «سبحان اللَّه» پرسيدم، فرمود: ننگ‌