ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٧٧ - راجع بحمل عرش

بسبب زندگى او دلهاى ايشان زنده گشته و بسبب نور او بمعرفتش راهنمائى شده‌اند.

توضيح‌

- عرش در لغت بمعنى سايبان و تخت است و در زبان اخبار گاهى بمعنى فلك بزرگ محيط بر همه افلاك و گاهى بمعنى آنچه غير خداست از عقل و روح و جسم و گاهى بمعنى علم خدا بطور كلى يا علمى كه برسل و ائمه ميدهد بكار ميرود كه در اين حديث و حديث بعد معنى اخير مناسب است ولى سائل گمان كرده است كه عرش بمعنى تخت است و خدا- العياذ باللَّه- روى آن نشسته است و چون عرش را هشت نفر حمل كنند خدا هم حمل شده است پس او محمول خواهد بود.

٢-

ابو قرة محدث بر حضرت امام رضا (ع) وارد شد و از مسائل حلال و حرام پرسيد، سپس عرضكرد: شما قبول داريد كه خدا محمولست؟ حضرت فرمود: هر محمولى فعلى بر او واقع شده كه بديگرى نسبت دارد (و آن فعل حمل است كه بحامل نسبت دارد) و «محمول» اسمى است كه در تعبير دلالت بر نقص دارد و «حامل» فاعل است و در تعبير دلالت بر مدح دارد و همچنين است قول آنكه گويد: زبر، زير، بالا، پائين (كه زبر و بالا دلالت بر مدح دارد و زير و پائين دلالت بر نقص) و خدا فرموده است (١١٠ سوره ١٧) «خدا را نامهاى نيكوست، او را بآنها بخوانيد» و در هيچ يك از كتب آسمانى خود نفرموده است كه او محمولست بلكه گفته است او حامل است در خشكى و دريا (فرزندان آدم را در آيه ٧٠ سوره ١٨) و نگهدار آسمانها و زمين است از افتادن (در آيه ٤١ سوره ٣٥) و غير خدا محمولست و هيچ گاه از كسى كه بخدا و عظمتش ايمان دارد شنيده نشده كه در دعاى خود گويد «يا محمول» ابو قرة گفت: خدا خود فرموده است: در آن روز عرش پروردگار ترا هشت نفر در بالايشان حمل كنند» و باز فرموده است (٧ سوره ٤٠) كسانى كه عرش را حمل ميكنند» حضرت ابو الحسن (ع) فرمود: عرش كه خدا نيست عرش نام علم و قدرتست و عرشى است كه همه چيز در او است (اشاره بمعنى اول و دوميست كه‌