در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦١ - مصاديق اهل بيت(عليهم السلام)

شديدى مبتلا شد. در اين برهه ابوطالب عيال وار بود. رسول خدا (عليهما السلام) به عمويش عبّاس- كه از ثروتمندترين افراد بنى‌هاشم بود- فرمود: اى عبّاس، چنان كه مى‌دانى ابوطالب عيال وار است و مى‌بينى كه مردم از اين قطحى، به رنج و سختى افتاده‌اند. بيا با هم نزد ابوطالب برويم و مقدارى بار او را سبك گردانيم. من يكى از فرزندانش و تو فرزند ديگرى را بر مى‌داريم و آن را تحت تكفّل خودمان قرار مى‌دهيم.

عبّاس گفت: قبول است، پس با هم پيش ابوطالب رفتند و عرض كردند: مى‌خواهيم كه مقدارى از بار تو را سبك گردانيم؛ از اين رو، هر كدام يكى از فرزندانت را تحت تكفّل خويش قرار مى‌دهيم تا از اين قحطى بيرون برويم.

ابوطالب فرمود: عقيل را براى من باقى بگذاريد و هرطور صلاح مى‌دانيد، عمل كنيد.

رسول خدا (عليهما السلام) على (ع) را براى خود برداشت و او را در آغوش كشيد ... بدين ترتيب على (ع) در دامن رسول خدا (عليهما السلام) تربيت و بزرگ شد تا اين كه خداى متعال او را به پيامبرى مبعوث كرد. على (ع) از او پيروى كرده به او ايمان آورد و او را تصديق نمود. جعفر نيز همچنان تحت كفالت عبّاس بود تا اين كه اسلام آورد و از حمايت عمويش بى‌نياز شد».[١]

پيامبر اكرم (عليهما السلام) در موارد فراوانى، به سبقت على (ع) در ايمان و اسلام اشاره كرده و از نقش مهمّ وى در آينده خبر داده و او را براى‌

[١] - السيره النبويّه، ابن هشام: ١/ ٢٤٦؛ المستدرك على الصحيحين: ٣/ ٥٧٦؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد معتزلى: ١٣/ ١٩٨؛ تاريخ طبرى: ٢/ ٣١٣.