در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٤٣ - انحرافى دوباره

آن قدر زياده‌روى كردند كه كتابهاى بسيارى در اين زمينه تأليف شد و همين احاديث جعلى را به اطفال و دانش‌آموزان مى‌آموختند تا سينه به سينه منتقل گردد. سپس طى بخشنامه ديگر دستور داد: هر كسى كه دليل و بيّنه‌اى وجود دارد كه او يا خانواده‌اش على (ع) را دوست دارند، اسمش را از ديوان پاك كنيد و عطا و سهميّه‌اش را از بيت المال قطع نماييد!

به دنبال آن، تبصره‌اى براى اين بخشنامه نوشت و دستور داد: هر كسى را كه متّهم به موالات و دوستى با اهل‌بيت (عليهم السلام) است، بر او سخت بگيريد و خانه‌اش را خراب كنيد!!

اين رنج و مشقّتها چنان كه گفته شد براى اهل عراق و به خصوص اهل كوفه از همه جا شديدتر شد. وضع به گونه‌اى بود كه اگر فرد مورد اطمينانى پيش يكى از شيعيان على (ع) مى‌آمد، از اين كه در گوشه‌اى خلوت از خانه‌اش با او گفتگو كند، مى‌ترسيد؛ زيرا امكان داشت كه خادم يا كنيزى، جاسوسى كند و با او صحبت نمى‌كرد تا عهد و ميثاق محكمى بگيرد كه شيعه بودنش را كتمان كند.

احاديث جعلى در همه جا منتشر شده بود. فقها، قضات و واليان به همين احاديث جعلى عمل مى‌كردند. بدبخت‌ترين مردم، قاريان و كاتبان بودند كه براى تقرّب به درگاه عمّال بنى‌اميّه، اين احاديث را مى‌خواندند و مى‌نوشتند. آنان با اين كار به مطامع دنيايى خويش‌