در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣٣ - اصطلاح شيعه از زبان پيامبر(عليهما السلام)

صاحب آن برگردانند. اعتراضها به سياست خليفه سوّم، ابتدا زبانى بود، امّا پافشارى خليفه بر اجراى سياستهاى غلط خويش، زمينه قيامهاى مسلّحانه را فراهم كرد.

اخبار قيام و اعتراض مردم عليه خليفه سوّم، به حذيفة بن يمان رسيد. او از شيعيان اوّليّه على (ع) به شمار مى‌رفت و حال در بستر مرگ افتاده بود. از او سؤال كردند كه تكليف ما در اين اوضاع چيست؟ پاسخ داد: «همواره ملازم عمّار باشيد».

گفتند: «عمّار هيچ گاه از على (ع) جدا نمى‌شود».

پاسخ داد: «همانا حسادت، انسان را نابود مى‌كند، آيا نزديكى عمّار به على (ع) باعث مى‌شود كه شما از عمّار روى گردان باشيد؟! به خدا قسم! على (ع) از عمّار افضل و فاصله آنان از زمين تا آسمان است، همانا عمّار از دوستان است، او مى‌دانست كه اگر آنان در كنار عمار باشند، حتماً ملازم على (ع) خواهند بود».[١]

هنگامى به اطّلاع حذيفة بن يمان رسيد كه على (ع) وارد ذى‌قار شده است و مردم نيز او را همراهى كرده‌اند، طرفداران و آشنايان خود را جمع كرد و پس از موعظه‌ها و نصيحتها در مورد عدم دلدادگى به دنيا و توجّه به آخرت، به آنان گفت:

[١] - مجمع الزوائد: ٧/ ٢٤٣. او در حاشيه‌ى اين مطلب گفته: اين را طبرانى نقل كرده و رجال آن ثقه هستند.