در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٧ - شايستگيهاى امام على(ع) براى مرجعيت

«هركس كه من مولاى او هستم، اين على مولاى اوست. پروردگارا! دوست بدار هركسى كه او را دوست دارد و دشمن بدار هر كسى كه با او دشمنى مى ورزد».[١]

سپس پيامبر (عليهما السلام) برخاست و عمامه‌اش (السّحاب) را مانند تاجى بر سر على (ع) گذاشت و به او فرمود:

«اى على! عمامه، تاج عرب‌هاست».

شايستگيهاى امام على (ع) براى مرجعيّت‌

شكّى نيست كه رسول خدا (عليهما السلام)، از روى محبّت و علاقه به پسرعمو و دامادش، على ابن ابى‌طالب را به مرجعيّت دينى پس از خود منصوب نكرده است؛ زيرا آن حضرت حق نداشته است كه از روى هوا و هوس صحبت كند لاينطق عن الهوى ...، بلكه در تمام امور، تابع دستورات خداوند بوده است و محبّت به خويشاوندان در

[١] - حافظ ابن كثير در البداية و النهايه، جلد ٥، صفحه ٢١٤ به نقل از ذهبى مى نويسد: صدر اين حديث، متواتر است و يقين دارم كه رسول خدا( عليهما السلام) آن را فرموده است و امّا قسمت:

اللهمّ والِ مَنْ والاهُ‌

اضافه‌اى است كه سند قوى دارد.

ابن جزرى هم در أسنى المطالب، صفحه ٤٨ آورده است: اين حديث از اين وجه حسن و از وجوه بسيارى صحيحه است. اين حديث از طريق اميرالمؤمنين على( ع) و همچنين از طريق پيامبر( عليهما السلام) متواتر است و جمع بسيارى، از جمع بسيارى آن را نقل كرده‌اند. و ابن حجر مكّى در الصواعق المحرقه، صفحه ١٨٧ آورده است: اين حديث را سى نفر از صحابه از پيامبر( عليهما السلام) نقل كرده‌اند كه بسيارى از طرق آن، صحيح، يا حسن است.