در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٢ - انجام تبليغ به جاى رسول خدا(عليهما السلام)

پيامبر (عليهما السلام) اكتفا نكرد بلكه درصدد بود كه تمايز و برترى على (ع) را بر تمام اصحاب خودش نشان دهد.

اخبار و احاديث اجماع دارند بر اين كه:

«در سال نهم هجرى، رسول خدا (عليهما السلام) ابوبكر را براى خواندن سوره برائت به مكّه فرستاد. به دنبال آن على (ع) را فرستاد و به وى فرمود:

نامه را از او بگير و آن را بر اهل مكّه بخوان. على (ع) به ابوبكر رسيد و نامه را از او گرفت و به سوى مكّه پيش رفت. ابوبكر هم با ناراحتى بازگشت و از رسول خدا (عليهما السلام) پرسيد: آيا درباره من چيزى نازل شده است؟ فرمود: نه، امّا من مأمور شده‌ام كه خودم، يا يكى از اهل بيت خودم را براى ابلاغ پيام اين سوره بفرستم».[١]

[١] - خصائص/ نسائى: ٢٠؛ صحيح ترمذى: ٥/ ٢٥٧/ ح ٣٠٩١؛ مسند احمد: ٣/ ٢٨٣؛ ج ١/ ٣٣٠ و ١٥١ و ٣؛ كنز العمّال: ١/ ٢٤٦؛ تفسير طبرى: ١٠/ ٤٧- ٤٦؛ المستدرك: ٣/ ٥١؛ فتح القدير: ٢/ ٣٣٤؛ الرياض النضره: ٣/ ١١٩؛ البدايه و النهايه: ٥/ ٤٤، حوادث سال ٩ هجرى؛ ٧/ ٣٩٤، حوادث سال ٤٠ هجرى؛ تاريخ طبرى، حوادث سال ٩ هجرى؛ الكامل، ابن اثير، حوادث سال ٩ هجرى؛ السنن الكبرى، نسائى: ٥/ ١٢٨، ح ٨٤٦١؛ الاموال، ابى عبيد: ٢١٥/ ح ٤٥٧؛ تاريخ دمشق، شرح حال امام على( ع) به شماره ٨٩٠؛ الدرّ المنثور: ٤/ ١٢٥؛ مختصر تاريخ دمشق: ١٨/ ٦؛ شرح نهج البلاغه: ١٢/ ٤٦( خطبه ٢٢٣) المنتظم، ابن جوزى: ٣/ ٣٧٢.