در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٧ - فصل دوم مرجعيت دينى

فصل دوّم: مرجعيّت دينى‌

مرجعيّت دينى در امّت‌هاى گذشته غالباً در دست رجال دينى بوده است و حاكمان سياسى، سلطه دينى نداشته‌اند. فراعنه مصر به گمان خودشان از نسل الهه‌ها بوده‌اند، امّا در واقع اين لقب تشريفاتى و غير واقعى بود. پادشاهان، متولّى امور دينى، نبودند و غالباً رجال دينى، اقدام به برپايى مراسم دينى مى‌كردند. پادشاهان مصر غالباً امور سياسى، و اجتماعى و اداره حكومت را انجام مى‌دادند و رجال دينى در معابد به برپايى شعائر دينى مى‌پرداختند؛ چنان كه نقل شده است، در بيشتر امّتهاى گذشته چنين بوده است، امّا اديان آسمانى، متولّيان انجام امور دينى را تغيير دادند؛ در دين يهود اين وظيفه بر عهده خاخام‌ها و در دين مسيحيّت، بر عهدى پاپ‌ها گذاشته شد، به گونه كه سلطه سياسى و حكومت، منحصراً در دست پادشاهان قرار داشت و آنان تظاهر به دين‌دارى و اطاعت از رجال دينى مى‌كردند تا به خود و حكومت خود، حالت تقديس بدهند، امّا در شؤون دينى، دخالت نمى‌كردند و تنها در انديشه حفظ و گسترش قلمرو حكومت خويش بودند.