در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٠٥ - موضع امام زين العابدين(ع) درباره غلات

زمانى بوده است؟! خداى من قبل از قبل و بدون قبل بوده است و بعد از بعد و بدون بعد خواهد بود. غايتى ندارد و انتهايى براى غايتش نيست. غايات به او منقطع مى‌شوند و او منتهاى هر غايتى است. سپس پرسيد: اى اميرالمؤمنين! آيا تو پيامبر هستى؟ فرمود: واى بر تو! همانا من بنده‌اى از بندگان محمد (عليهما السلام) هستم».[١]

و آن حضرت در روايتى فرمود:

«همانا حلال و حرام خود را بايد از ما بپرسيد، امّا نبوّت را نبايد از ما سراغ گرفت».[٢]

موضع امام زين العابدين (ع) درباره غلات‌

آن حضرت فرمود:

«خدا لعنت كند كسى را كه به ما دروغ ببندد. من امروز به ياد عبدالله بن سبأ افتادم و تمام موهاى بدنم سيخ شد. او امر بزرگى را ادّعا كرده بود! خدا لعنتش كند، او را چه به اين ادّعا؟!

به خدا قسم! على (ع) بنده‌اى صالح و برادر رسول خدا (عليهما السلام) بود كه به هيچ كرامتى از جانب خدا نرسيد، مگر به واسطه اطاعت از خدا و رسولش و همانا رسول خدا (عليهما السلام) به كرامتى از جانب خدا نرسيد، مگر به واسطه اطاعت از خداى متعال».

[١] - اصول كافى: ١/ ٨٩.

[٢] -- بحارالانوار: ٢٦/ ٨٣؛ دراسات فى الحديث و المحدثين، هاشم معروف حسنى: ٢٩٩.