در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٠٠ - غلو و غلات

آقا رضا همدانى مى‌نويسد:

سخن در بعضى از فرقه‌هايى است كه محكوم به كفر هستند؛ از جمله اين فرقه‌ها غلات مى‌باشند كه هيچ شكّى در كفر ايشان وجود ندارد، با اين مبنا كه قايل به الوهيّت اميرالمؤمنين (ع) يا يكى از خلايق باشند».[١]

سيّدمحمّدرضا گلپايگانى مى‌نويسد:

«از جمله شرايط ذابح اين است كه مسلمان، يا در حكم مسلمان باشد، مثل كسى كه از مسلمان متولّد شده است. و ذبيحه كافر حلال نيست، چه اين كه مشرك باشد، يا غيرآن، چه آن كه اهل كتاب باشد، على الاقوى و ايمان در ذابح شرط نيست؛ بنابراين، ذبيحه تمام فرقه‌هاى اسلام حلال است، غير از ناصبى‌ها كه محكوم به كفر هستند و آنان كسانى‌اند كه مشهور به عداوت اهل بيت (عليهم السلام) هستند، اگرچه به اسلام تظاهر مى‌كنند. و همين طور هستند، فرقه‌هاى ديگرى كه تظاهر به اسلام دارند، امّا محكوم به كفر هستند، مثل: غُلات و خوارج».[٢]

از اين بيانات روشن شد كه علماى شيعه به كفر غلات و نجاست ايشان حكم مى‌كنند و احكام مترتّب بر آن از قبيل نجاست غلات و حرمت ذبيحه ايشان و منع توراث را قايل هستند.

[١] - مصباح الفقيه: ١، قسمت ٥٦٨: ٢.

[٢] -- هداية العباد: ٢/ ٢١٧.