در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٥٣ - انحرافى دوباره

كه همگى پابرهنه و بدون لباس بودند در يك صف طويل حركت داده مى‌شدند و اگر كسى عقب مى‌افتاد، گردنش را مى‌زدند».[١]

بدين ترتيب، شيعه در طى قرنها امنيّت و آرامش را به خود نديده بود تا اين كه در سال ٣٢٠ هجرى قمرى «آل‌بويه» به حكومت رسيدند. آنان داراى منش و روش نيكويى بودند و فرهنگ و تمدّن در عصر آنان شكوفا گرديد. تا اين كه سلجوقيان در سال ٤٤٧ هجرى قمرى بغداد را فتح كردند و طغرل‌بيك دستور داد تا كتابخانه مرجع شيعيان، شيخ طوسى را به آتش بكشند و منبرى را كه بر آن مى‌نشست و تدريس مى‌كرد، بسوزانند.

همچنين كتابخانه‌اى را كه ابونصر شاپور بن اردشير، وزير بهاءالدوله تأسيس كرده بود، به آتش كشيدند. اين وزير دانشمند در محله كرخ بغداد كه بين رودهاى دجله و فرات واقع شده بود، ساختمان بزرگ و مهمّى را ساخت كه شبيه بيت الحكمه‌اى بود كه هارون‌الرشيد آن‌را ساخته بود. اين وزير علم‌دوست، كتابهاى مختلف فارسى و عربى، هندى، چينى و رومى را در اين كتابخانه گرد آورده بود. در مخزن اين كتابخانه بيش از ده‌هزار جلد كتاب وجود داشت كه همگى، از منابع مهم و بيشتر، از نسخه‌هاى اصلى به خطّ مؤلفين بودند. از جمله كتابهاى اين كتابخانه، قرآن‌هايى به خطّ ابن مقله بود».[٢]

[١] - مقاتل الطالبيين: ٤٠٣.

[٢] -- خطط الشام: ٣/ ١٨٥؛ الكامل فى التاريخ: ١٠/ ٣.